Ερισιανές περιπλανήσεις: #1 ~ Η Μηχανή του Χάους

Λίγα πράγματα αγαπώ περισσότερο από τα ταξίδια. Κοντινά, μακρινά, πνευματικά, δεν έχει σημασία. Όταν ταξιδεύουμε το μυαλό μας ανοίγει, ξεφεύγει από τις νόρμες της καθημερινότητας και υποδέχεται το άγνωστο. Νέες εμπειρίες, νέες παραστάσεις, νέες γνωριμίες... Από κανένα ταξίδι δεν έχω επιστρέψει ίδιος.

Είναι ο καλύτερος τροπος που μπορώ να σκεφτώ για να επεκταθεί αυτό το συνοθύλευμα που ονομάζουμε "εαυτός" πέρα από τα ασφυκτικά όρια που συνήθως το περιορίζουμε. Οι Ερισιανές περιπλανήσεις είναι η προσπάθειά μας να καταγράψουμε κάποιες ιστορίες που πιστεύουμε πως αξίζουν να μη ξεχαστούν.

Η ιστορία λοιπόν που θα σας πούμε σήμερα ξεκινά με ένα τέτοιο ταξίδι, όχι πολύ μακρινό, στην Αγγλία και συγκεκριμένα στο Bristol. Ο λόγος για τον οποίο φτάσαμε ως εκεί είναι μια εντελώς άλλη υπόθεση, αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι ο καθεδρικός ναός St Mary Redcliffe και η μηχανή του Χάους που κρύβει στα σπλάχνα του, απόδειξη ότι στα πιο απίθανα μέρη βρίσκεις τα πιο απίθανα πράγματα, αν κάνεις φυσικά τον κόπο να ψάξεις, ή αν αρέσκεσαι στα cheats όπως εμείς, αν έχεις τον κατάλληλο Οδηγό.

Στο Bristol πήγαμε για να συναντήσουμε τον Pete, έναν άνθρωπο που μας έχει επηρρεάσει και τους δύο πάρα πολύ, σε παραπάνω από ένα επίπεδα. Μας υποδέχτηκε στο σπίτι του, μας ξενάγησε και μας προσέφερε κακάο κάτω από το βλέμμα της αεικίνητης Αποφένειας.

Μετά από κάνα δυό ρακές (φοβού τους Δαναούς...) μας υποσχέθηκε ότι την επόμενη μέρα θα μας πήγαινε να δούμε την "Μηχανή του Χάους" όπως την αποκάλεσε, κρυμμένη μέσα σε χριστιανική εκκλησία.

Η συνέχεια της ιστορίας δημοσιεύτηκε με μικρές αλλαγές και στο thecricket.gr:

Ο Pete το προηγούμενο βράδυ μας είχε υποσχεθεί πρωινή βόλτα στο Bristol. Συναντηθήκαμε στο κέντρο της οκτάκτινης Queen / George Square και αντί για καλησπέρα μας λέει ένα «Πάμε στην εκκλησία που σας έλεγα χθες να σας δείξω μια μηχανή χάους»! Καταλήξαμε στον καθεδρικό St Mary Redcliffe, κανονικότατο ναό, με τον γοτθικό του ρυθμό, με τα βιτρό και το όργανο του. Ο Pete μας άφησε λίγο να χαζέψουμε το φως και τα αγάλματα και μετά στάθηκε μπροστά μας και μας ανακοίνωσε οτι ήρθε η ώρα να δούμε τη μηχανή του χάους.

Μας έφερε μπροστά σε ένα εκκρεμές στημένο πάνω σε έναν ξύλινο σταυρό. Ένα απλά φτιαγμένο διπλό εκκρεμές, την κίνηση του οποίου προκαλούσε, η συνεχής ροή νερού. Παρ’ όλο που το εκκρεμές θεωρείται το σύμβολο της κανονικότητας και της πρόβλεψης, το συγκεκριμένο είχε σχεδιαστεί ώστε να μην μπορεί να προβλεφθεί προς τα που θα κινηθεί, σε ποια ταχύτητα και γωνία. 

Έχει τοποθετηθεί στην συγκεκριμένη εκκλησία για να θυμίζει την τυχαιότητα, το αναπάντεχο και τη νίκη του χάους πάνω σε οποιαδήποτε προσπάθεια ελέγχου. Οι επιστήμονες που το σχεδίασαν το τοποθέτησαν εκεί με το σκεπτικό να αποτελέσει μια απόδειξη θριάμβου της πίστης στο Θεό απέναντι στη σιγουριά της επιστήμης.  Φτιαγμένο από -προφανώς θρησκόληπτους- επιστήμονες, το χαοτικό εκκρεμές αποτέλεσε έμπνευση του καθηγητή φυσικής του Cambridge, Sir Brian Pippard FRS, δημιουργία του Κου Robert Knight, και όραμα του Dr Eric Albone, ο οποίος και το τοποθέτησε στην εκκλησία.

Δίπλα ακριβώς, ένα κείμενο σου ξεκαθάριζε ότι « Το αξιοσημείωτο είναι πως, παρόλη την επιστήμη στον κόσμο, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς ακριβώς θα κινείται αυτό το εκκρεμές σε ένα λεπτό από τώρα. Έτσι είναι ο κόσμος. Σε αυτό το απλό μηχάνημα, βλέπετε ένα νέο σύνορο στην προσπάθεια κατανόησης του κόσμου μας. Οι επιστήμονες το αποκαλούν χάος». Να θυμίσω ότι βρισκόμαστε σε εκκλησία, χριστιανική.

Και το κείμενο συνεχίζει «Μερικοί άνθρωποι στρέφονται στην επιστήμη για βεβαιότητες πάνω στις οποίες να βασίσουν τη ζωή τους. Ολοένα και περισσότερο συνειδητοποιούμε ότι η γνώση δεν μπορεί ποτέ να μας παρέχει βεβαιότητα, ακόμη και για αυτό το απλό μηχάνημα. Ο κόσμος είναι πιο όμορφο και πιο εκπληκτικό μέρος από ό, τι θα μπορούσαμε να έχουμε φανταστεί.»

Αν και η κίνηση του συγκεκριμένου εκκρεμούς ίσως υπακούει σε κάποιους -χαοτικούς- κανόνες, θα αφήσω τη φυσική έξω από αυτό γιατί και η ίδια θα το προτιμούσε, και θα θαυμάσω το πως επιστήμονες θέλοντας να υμνήσουν τον θεό, τελικά εξύμνησαν το χάος. Ο ψευδο-επιστήμονας μέσα μου πήγε να ταραχτεί, αλλά ο χαοτιστής έβγαλε το καπέλο του με σεβασμό. Στα χαοτικά συστήματα η παραμικρή αλλαγή μπορεί να έχει αποτελέσματα με αναπάντεχες και δυσανάλογες διαστάσεις. Η ίδια η ύπαρξη του εκκρεμούς μέσα σε μία εκκλησία ήταν η ξεκάθαρη απόδειξη. Τόσα διπλά μηνύματα που αλληλοεξόντωναν το ένα το άλλο και ειρωνεύονταν με χάρη την ίδια τους την ύπαρξη, ούτε η γάτα του Schrödinger δεν θα ανεχόταν.

Κουνήσαμε την ουρά μας, ακούγοντας λίγο το όργανο και λίγο το νερό και κοιτάζοντας υπνωτισμένοι το εκκρεμές. Απροσδιοριστίες, χάος, πίστη και επιστήμη. Μηνύματα, προπαγάνδα και τέχνη. Προσπάθεια να χτυπήσουμε την επιστήμη χρησιμοποιώντας επιστήμη και τελικά εξυμνώντας το χάος και ουχί τον βιβλικό θεό.  Ο Pete μας έβγαλε χαμογελώντας από την εκκλησία πριν ακούσει τα εγκεφαλικά μας κύτταρα να σκάνε σαν ποπ κορν.

Παίζοντας με τον χρόνο

Και γιατί δηλαδή να προσπαθούμε να επηρεάσουμε μόνο το μέλλον; 

Γιατί να θεωρούμε ότι από την οπτική γωνία του παρόντος το μέλλον είναι εύπλαστο και αδιαμόρφωτο, αλλά το παρελθόν είναι χαραγμένο για πάντα σε πέτρα και δεν αλλάζει; 

Γιατί να θεωρούμε αυτή την αυθαιρεσία νόμο και να περιοριζόμαστε ηθελημένα από αυτήν;

Τι νόημα και λογική έχει κάτι τέτοιο σε ένα κβαντικό μοντέλο θεώρησης του σύμπαντος;

Μια τρισδιάστατη αντίληψη του χρόνου μας απελευθερώνει από παρόμοιους νοητικούς αναχρονισμούς και μας ανοίγει δυνατότητες που μέχρι τώρα ούτε που φανταζόμασταν.

Για να δούμε ένα κείμενο του Carroll από το Psybermagick με κάποιες από αυτές:

************************************************************************************************************

Ετεροχρονισμένα ξόρκια

Παρά την ευκολία με την οποία το φαινόμενο αυτό υλοποιείται στο κβαντικό οπτικό πείραμα της καθυστερημένης επιλογής, πολλοί βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν πως δουλεύει και σε μακροσκοπικό επίπεδο.

Δοκιμάστε αυτό το πείραμα:

Περιμένετε μέχρι να χάσετε κάτι.

Αφού το χάσετε, αντί να διεξάγετε περαιτέρω άκαρπες έρευνες για να το βρείτε, προσπαθήστε να ξεγελάσετε το υποσυνείδητό σας και να το πείσετε πως έχετε βάλει το αντικείμενο σε ένα συγκεκριμένο μέρος που θέλετε πράγματι να το βρείτε. Αν χρειάζεται, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μέρος στο οποίο έχετε ήδη ψάξει, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να κάνετε την ανάμνηση ότι ψάξατε στο μέρος αυτό όσο πιο θολή γίνεται.

Τότε, αφού φροντίσετε να απασχολήσετε το συνειδητό σας με έναν έντονο αντιπερισπασμό (ο θυμός είναι πολύ αποτελεσματικός), βρεθείτε τυχαία στο επιλεγμένο μέρος και πάρτε το χαμένο αντικείμενο.

Σχόλιο:

Οι ανεπαίσθητες νοητικές μανούβρες που απαιτούνται για τα ετεροχρονισμένα ξόρκια βασίζονται πάνω στην προσωρινή απενεργοποίηση του συνειδητού σκοπού και της μνήμης, οπότε είναι καταδικασμένα να αποτύχουν αν δοκιμάσετε να σκέφτεστε συνειδητά για τις σκέψεις σας.

Συγκρίνετε την νοητική αυτή διαδικασία με τον συγχρονισμό χεριού-ματιών όταν προσπαθήσετε να πιάσετε μια μπάλα. Και τα δύο δουλεύουν καλύτερα αν γίνουν αυτόματα, χωρίς την παρέμβαση του συνειδητού.

Εάν επιτύχετε σε κάποιο τέτοιο κόλπο και επιθυμείτε να διατηρήσετε και να αναπτύξετε την ικανότητα χωρίς να τρελαθείτε τελείως, τότε προτείνουμε να μην αναζητήσετε εναλλακτικές ερμηνείες, αλλά να δεχθείτε την πιθανότητα πως το παρελθόν διατηρεί μια μορφή πλαστικότητας, ή ακόμα καλύτερα πως το παρελθόν δεν υπάρχει καν, αλλά ο φανταστικός αυτός χρόνος περιέχει πιθανότητες που περιορίζονται μόνο από τις συνθήκες του παρόντος.

~ απόσπασμα από το βιβλίο Psybemagick 

του Peter Carroll

Heresy vol. I

Το Psybemagick του Pete είναι ένα μικρό αλλά περιεκτικό βιβλίο με κεφάλαια μιας σελίδας που λειτουργούν ως λογοτεχνικά "σφηνάκια".

Προφανώς ακολουθεί το format του Book of Lies του Θείου Αλ, προσαρμοσμένο φυσικά στην εποχή του Παν-Δαιμόνιον και απαλλαγμένο από τον λογοτεχνικό/αποκρυφιστικό ναρκισσισμό του.  

Είναι πνευματώδες, άμεσο, συμπυκνωμένο και ρέει εύκολα, για την ακρίβεια τελειώνει προτού καν το καταλάβεις. Φυσικά, όπως θα έπρεπε, το βιβλίο είναι ανοιχτό σε παραπάνω από μία αναγνώσεις και ο αναγνώστης θα λάβει πίσω ό,τι επενδύσει.

Τα κεφάλαια του βιβλίου με τον υπότιτλο Heresy, υπόσχονται να φέρουν αφρούς στο στόμα οποιουδήποτε Ανεριστικού Αποκρυφιστή και φυσικά δε θα μπορούσαμε παρά να τα λατρέψουμε.

Ας ξεκινήσουμε με το πρώτο μέρος:

Κεφάλαιο 20

Heresy I

Πνευματικότητα

Η Μαγεία δεν θα απελευθερωθεί από τον αποκρυφισμό ώσπου να στραγγαλίσουμε τον τελευταίο αστρολόγο με τα άντερα του τελευταίου πνευματικού γκουρού.

Μετά από δεκαετίες συσσωρευμένου θυμού στις επικρατούσες τάσεις ηλιθιότητας, προσφέρουμε κάτι που θα προσβάλει τον καθένα στα επόμενα κεφάλαια.

Ποτέ μην απορρίπτετε τις αρνητικές ρίζες κάθε εξίσωσης: πάντα να κοιτάζετε τη σκοτεινή πλευρά κάθε διαφώτισης.

Σχόλιο 20

Μόνο εξωφρενικοί παραλογισμοί απαιτούν πίστη. Ποτέ μην προσπαθήσετε να σχεδιάσετε μια πνευματικότητα πάνω σε βάσιμες ιδέες. Ξεκινήστε με κάτι πραγματικά ανόητο. Η άρνηση του θανάτου, του σεξ και της μαγείας είναι μια καλή αρχή.

Μπορείτε πολύ εύκολα να γίνεται πνευματικός γκουρού χρησιμοποιώντας την τεχνική του Γκέμπελς. Βρείτε ένα βολικό ψέμα και συνεχίστε να το επαναλαμβάνετε αρκετά δυνατά για όσο καιρό χρειαστεί ώσπου να σας πιστέψουν.

Η γλώσσα από μόνη της κάνει πιθανή τη θρησκεία. 

Η ανόητη εξίσωση 2+2=5 έχει τη δύναμη και το αποτέλεσμα ενός ιού ο οποίος θα γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα των μαθηματικών αν αφεθεί χωρίς διόρθωση. 

Οι ψευδείς γλωσσικές εξισώσεις που υποβόσκουν κάτω από διάφορες τάσεις πνευματικότητας έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα στη σκέψη. 

Άσκηση: 

Αναγνωρίστε τις λανθασμένες γλωσσικές εξισώσεις που δημιουργούν τις παρακάτω ιδέες:

Η Υπέρτατη Ύπαρξη

Υψηλά Όντα

Πνευματικές Αξίες.

Χαοκρατία

~ bits and pieces από  το Psybermagick του Pete Carroll

Μας πήρε δύο εκατομμύρια χρόνια για να εξελίξουμε την πολιτική επιστήμη από το επίπεδο των πιθηκίσιων φιλονικιών στο επίπεδο κατανόησης ενός εξάχρονου παιδιού.

Στην αυγή του νέου αιώνα, η ερώτηση «Τι θα διαδεχτεί την δημοκρατία» φαίνεται τόσο αδιανόητη όσο ήταν η ερώτηση «Τι θα διαδεχτεί τον μονοθεϊσμό» τον 14^ο αιώνα.

Ποιος μπορεί να σκεφτεί κάποια πρόοδο, κάποια εξέλιξη, πάνω στο λιγότερο κακό από όλα τα πολιτικά συστήματα που έχουν δοκιμαστεί μέχρι τώρα;

Το πρόβλημα:

1. Πρέπει να μετακυλήσουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης, καθώς οι περισσότεροι από εμάς έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε.
2. Κανένας ο οποίος θέλει πολιτική δύναμη δε θα πρέπει να την έχει.
3. Οι εκλεγόμενοι πολιτικοί διατηρούν τη δύναμή τους με το να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Stasis quo και άρα δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποστασιοποιημένα και να χρησιμοποιήσουν τη γνώση που πιθανώς να έχουν αποκτήσει με την πολυτέλεια του χρόνου που έχουν.
4. Τα εκλεγόμενα σώματα μεταθέτουν το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής τους σε άτομα τα οποία συμπεριφέρονται σαν μονάρχες και στη συνέχεια ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο και την ενέργεια τους σε ενδοπολιτικές συγκρούσεις προσπαθώντας να διατηρήσουν τη δύναμή τους.

Αν έχουμε οποιαδήποτε πίστη στις στοχαστικές αρχές στις οποίες χρωστάμε την ύπαρξη και την πραγματικότητά μας, τότε ίσως οφείλουμε να διαλογιστούμε πάνω στην Χαοκρατία.

Ας προχωρήσουμε στην εκλογή ενός νομοθετικού σώματος με εντελώς τυχαία μέσα. Ας ανταμείψουμε αυτούς που θα εκλεγούν με μισθούς που θα τους θέτουν υπεράνω διαφθοράς. Ας αντικαθιστούμε μισούς από αυτούς με εντελώς τυχαία μέσα μετά από κάποια χρόνια.

Η Χαοκρατία θα περιέχει αντιπροσώπους από όλα τα στρώματα της κοινωνίας, από όλες τις ηλικίες και φύλα.

Η Χαοκρατία θα μπορούσε να έχει την βοήθεια από μια δημόσια υπηρεσία η οποία θα παρέχει συμβουλές.

Η Χαοκρατία θα μας απελευθερώσει από την σύγκρουση της κομματικής πολιτικής ιδεολογίας με τη συνείδηση, όπως επίσης και από την κακόγουστη φάρσα του να αναγκαζόμαστε να ψηφίζουμε επαγγελματίες ψεύτες.

Μια Χαοκρατική κυβέρνηση μπορεί να συζητά δημόσια αλλά να ψηφίζει μυστικά.

Το αποτέλεσμα μιας τέτοια ψηφοφορίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αρχηγός κράτους, αντί να δίνεται η δύναμη αυτή σε ένα μόνο άτομο.

Εμπιστευόμαστε τις ζωές των ανθρώπων σε τυχαία εκλεγμένους ενόρκους ως την μόνη δίκαιη μέθοδο, γιατί να χρησιμοποιούμε λιγότερο δίκαιες μεθόδους για ένα κράτος ή έναν πλανήτη;

Principia Chaotica

Principia Chaotica
Χαοτική Μαγεία για το Πανδαιμόνιον

του Πίτερ Κάρολ

Στην Μαγεία του Χάους, οι πεποιθήσεις και τα πιστεύω δεν αντιμετωπίζονται ως αυτοσκοποί, αλλά σαν εργαλεία για την δημιουργία των επιθυμητών αποτελεσμάτων. Όταν το κατανοήσουμε πλήρως αυτό, τότε ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια τρομερή ελευθερία, στα πλαίσια της οποίας Τίποτα δεν είναι Αληθινό και τα Πάντα Επιτρέπονται, δηλαδή σα να λέμε πως τα πάντα είναι πιθανά, δεν υπάρχουν βεβαιότητες και οι συνέπειες μπορεί να είναι τρομακτικές. Το γέλιο φαίνεται να είναι η μόνη αξιόπιστη άμυνα απέναντι στην συνειδητοποίηση πως δεν έχουμε ούτε καν έναν αληθινό εαυτό για να βασιστούμε.

Ο σκοπός των Χαοτικών Τελετών είναι η δημιουργία πεποιθήσεων με το να φερόμαστε σαν αυτές οι πεποιθήσεις να είναι αληθινές. Στις Χαοτικές Τελετές, υποκρίνεσαι ώσπου να τα καταφέρεις, ώσπου να αποκτήσεις την δύναμη που μπορεί να σου παρέχει μια πεποίθηση. Μετά, απλά την διώχνεις από πάνω σου γελώντας, και αναζητείς τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω που ταιριάζουν καλύτερα για τον επόμενο σκοπό σου.

Άρα λοιπόν, ο Χαοϊσμός διακηρύσσει τον θάνατο και την αναγέννηση των Θεών. Η υποσυνείδητη δημιουργικότητα και οι παραψυχολογικές μας δυνάμεις είναι παραπάνω από ικανές να δημιουργήσουν ή να καταστρέψουν οποιονδήποτε θεό, εαυτό, δαίμονα, ή οποιανδήποτε άλλη «πνευματική» οντότητα διαλέξουμε να επενδύσουμε την πίστη ή την απιστία μας, τουλάχιστον για τον εαυτό μας και ενίοτε για τους άλλους. Τα συχνά απίστευτα αποτελέσματα που έρχονται με την δημιουργία των θεών, δηλαδή με το να φερόμαστε τελετουργικά λες και υπάρχουν πραγματικά, δεν πρέπει να οδηγήσει τον μάγο του Χάους στην άβυσσο του να αποδίδει την απολυτότητα της πραγματικότητας στα πάντα. Αυτό είναι συνήθως το λάθος που κάνουν οι υπερβατιστές και οδηγεί στην συρρίκνωση του εύρους του εαυτού. Αυτό που είναι τρομερά φανταστικό είναι τα πράγματα τα οποία θα ανακαλύψουμε πως είμαστε ικανοί να πετύχουμε, ακόμα κι αν προσωρινά αναγκαστούμε να πιστέψουμε πως οφείλονται σε κάτι άλλο, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τα δημιουργήσουμε. Οι θεοί είναι νεκροί. Ζήτω οι θεοί.

Η Μαγεία ελκύει εκείνους που έχουν μέσα τους μια αρκετά μεγάλη ποσότητα ύβρεως συνδυασμένη με μια αρκετά έντονη υποψία πως η πραγματικότητα και η ανθρώπινη ύπαρξη μπορούν να παρομοιαστούν με ένα παιχνίδι. Το παιχνίδι αυτό δεν έχει κάποιο προδιαγεγραμμένο τελικό σκοπό και παίζεται μόνο και μόνο για την διασκέδαση που προσφέρει. Οι παίκτες μπορούν να επινοήσουν οι ίδιοι μέχρι ενός σημείου τους κανόνες και να κάνουν «ζαβολιά» αν το επιθυμήσουν χρησιμοποιώντας λίγη παραψυχολογία.

Μάγος ονομάζεται αυτός που έχει πουλήσει την ψυχή του για να έχει την ευκαιρία για μια πιο άμεση συμμετοχή στην πραγματικότητα. Μόνο όταν τίποτα δεν είναι αληθινό και η ιδέα του πραγματικού εαυτού εγκαταλειφθεί, μόνο τότε τα πάντα αρχίζουν να επιτρέπονται. Υπάρχει μια μικρή αλήθεια στον μύθο του Φάουστ, αλλά απέτυχε να φτάσει μέχρι την λογική της κατάληξη.

Χρειάζεται η αποδοχή μίας μόνο βασικής αρχής και ενός μόνο πιστεύω για να γίνει κάποιος μάγος. Είναι η μετα-πεποίθηση πως τα πιστεύω, οι αρχές, οι πεποιθήσεις (πείτε το όπως θέλετε) είναι απλά το μέσο για την πραγματοποίηση κάποιου αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα αυτό είναι συνήθως πολύ πιο εύκολο να το παρατηρήσουμε σε κάποιον άλλο παρά στον ίδιο μας τον εαυτό. Συνήθως είναι αρκετά εύκολο να παρατηρήσουμε τον τρόπο που άλλοι άνθρωποι, και για την ακρίβεια ολόκληρες κοινωνίες και κουλτούρες, επηρεάζονται θετικά και αρνητικά από τα πιστεύω, τις πεποιθήσεις και τις αρχές που τους διέπουν. Τα πιστεύω τείνουν να οδηγήσουν σε πράξεις οι οποίες ενισχύουν και επιβεβαιώνουν το πιστεύω αυτό, οδηγώντας σε έναν ατέρμονο κύκλο τον οποίο ονομάζουν θαυματουργό αντί για πονηρό και του ποίου τα αποτελέσματα δεν είναι καν διασκεδαστικά. Το πρώτο στάδιο που περνάει κάποιος όταν αρχίζει να βλέπει κάτω από την επιφάνεια αυτού του παιχνιδιού είναι αυτό μιας βίαιης διαφώτισης, που με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει είτε σε έναν σκεπτικιστικό κυνισμό ή στον Βουδισμό. Το δεύτερο στάδιο, η εφαρμογή δηλαδή της ανακάλυψης στον ίδιο μας τον εαυτό, μπορεί να καταστρέψει την ψευδαίσθηση της ψυχής και να δημιουργήσεις έναν μάγο. Η αντίληψη πως τα πιστεύω και οι πεποιθήσεις είναι το μέσο και όχι αυτοσκοπός, έχει τρομερές συνέπειες αν υιοθετηθεί πλήρως. Μέσα στα όρια που μας επιβάλει η φυσική πραγματικότητα (όρια που είναι πολύ πιο πλατιά και ευέλικτα απ’ όσο πιστεύουν οι περισσότεροι από μας), ο καθένας μπορεί να κάνει πραγματικότητα όποιο πιστεύω θελήσει, συμπεριλαμβανομένων και αντιφατικών πιστεύω. Ο Μάγος, δεν προσπαθεί να φτάσει κάποιον συγκεκριμένο και περιορισμένο στόχο ώστε να συγκεκριμενοποιήσει την ταυτότητά του, αυτό που θέλει είναι η μετα-ταυτότητα του να «είναι» ο οποιοσδήποτε.

Καλώς ορίσατε λοιπόν στην Κάλι Γιούγκα του Πανδαιμόνιον, όπου τίποτα δεν είναι αληθινό και τα πάντα επιτρέπονται. Σ’ αυτή την εποχή που τίποτα δεν είναι απόλυτο, είναι προτιμότερο να χτίζεις παλάτια πάνω στην συνεχώς μεταβαλλόμενη άμμο, παρά στον βράχο που θα σε καταπλακώσει την μέρα που θα γκρεμιστεί. Οι φιλόσοφοι έχουν γίνει περισσότερο οι φύλακες χρήσιμων σαρκασμών, γιατί το μόνο μυστικό που υπάρχει έχει αποκαλυφθεί και είναι πως δεν υπάρχει κανένα συμπαντικό μυστικό. Τα πάντα είναι Χάος και η εξέλιξη δεν έχει κάποια συγκεκριμένη και τελεσίδικη διαδρομή. Το σύμπαν κυβερνάται από απλή τυχαιότητα και έτσι, μόνο έτσι, είναι η ζωή καλή. Γεννιόμαστε τυχαία σε έναν τυχαίο κόσμο, όπου φαινομενικές αιτίες οδηγούν σε εμφανή αποτελέσματα και πολύ λίγα πράγματα είναι προαποφασισμένα, δόξα στο Χάος. Καθώς τα πάντα είναι υποκειμενικά και τυχαία, τότε ίσως οι λέξεις αυτές να είναι πολύ μικρές και γεμάτες προκατάληψη, ενώ θα έπρεπε απλά να πούμε πως η ζωή, το σύμπαν και τα πάντα είναι από τη φύση τους δημιουργικά και μαγικά.

Κατοικώντας στην στοχαστική πραγματικότητα μπορούμε να ασχολούμαστε αποκλειστικά με μαγικές ερμηνείες της ύπαρξη. Τα μονοπάτια της υπερβολής μπορούν παρόλα αυτά να μας οδηγήσουν στη σοφία και πολλά απρόβλεπτα πράγματα μπορούν να συμβούν στην πορεία προς την θερμοδυναμική ισορροπία. Είναι μάταιο να αναζητάμε στέρεο έδαφος για να σταθούμε. Η σταθερότητα είναι μια ψευδαίσθηση, όπως και το πόδι που πατάει πάνω της και ο εαυτός που νομίζει ότι του ανήκουν και τα δύο είναι η πιο οφθαλμοφανής ψευδαίσθηση απ’ όλες.

Τα βαριά πλοία της πίστεως είναι γεμάτα τρύπες και βυθίζονται, μαζί με όλες τις σωσίβιες λέμβους και τις ευφάνταστες σχεδίες. Οπότε σκοπεύετε να ψωνίσετε στο σούπερ μάρκετ των αισθήσεων και να αφήσετε τις καταναλωτικές σας προτιμήσεις να ορίσουν τον πραγματικό σας εαυτό; Ή μήπως, με τόλμη και ελαφρότητα, θα κλέψετε και από τα δύο μόνο και μόνο για πλάκα; Γιατί τα πιστεύω είναι το μέσο για να αποκτήσει κάποιος οτιδήποτε θεωρεί σημαντικό και ευχάριστο και οι αισθήσεις δεν έχουν κανένα άλλο σκοπό από να μας κάνουν να αισθανόμαστε. Οπότε πάρτε ό,τι θέλετε χωρίς να χρειάζεται να πληρώσετε κανένα τίμημα. Θυσιάστε την Αλήθεια στο βωμό της Ελευθερίας με την πρώτη ευκαιρία. Η μεγαλύτερη διασκέδαση, ελευθερία και κατόρθωμα είναι να μην είσαι ο εαυτός σου. Δεν έχει μεγάλη αξία να είσαι μόνο αυτό που ήταν μοιραίο να γίνεις και που είχε προαποφασιστεί από την τυχαιότητα της γέννας και των συνθηκών του περιβάλλοντός σου. Κόλαση είναι η κατάσταση του να μην έχεις εναλλακτικές.

Απέρριψε την χυδαιότητα της πλασματικής και επιβαλλόμενης ομοιομορφίας, τάξης και σκοπού. Γύρνα και αντιμετώπισε το παλιρροϊκό κύμα του Χάους, από το οποίο τρέχουν ουρλιάζοντας να σωθούν οι φιλόσοφοι εδώ και χιλιετίες. Βούτα μέσα του και καβάλησε την χαίτη του, ελίσσου ανάμεσα στην απέραντη παραδοξότητα και στο μυστήριο που ενυπάρχει μέσα σε όλα για αυτούς που απορρίπτουν τις ψευδείς βεβαιότητες. Δόξα στο Χάος, δεν πρόκειται να το εξαντλήσουμε ποτέ.

Δημιούργησε, κατέστρεψε, ευχαριστήσου, ΙΟ ΧΑΟΣ!