Το Μαγικό Σύμπαν του W.S. Burroughs

Ο Γουίλιαμ Μπάροουζ πολεμούσε πάντα πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Τολμούσε να περιπλανηθεί στα άκρα της ανθρώπινης εμπειρίας έτσι ώστε να μπορέσει όχι μόνο να λειτουργήσει ως "πολεμικός ανταποκριτής", αλλά φέρνοντας πίσω εμπειρίες και σκέψεις, να επεκτείνει τα όρια του πραγματικού και του δυνατού.

"Η επιστήμη πρέπει να γίνει πιο μαγική και διαισθητική, και η μαγεία πιο τεκμηριωμένη και επιστημονική, έτσι ώστε να επιτευχθεί μια σύνθεση που θα απορρίψει κάποια από τα δόγματα της επιστήμης που είναι τόσο παράλογα όσο αυτά της θρησκείας", λέει ο ίδιος στην εισαγωγή του Between Spaces.

"Δόγμα #1: Η ανθρώπινη θέληση δεν μπορεί να επηρεάσει τις φυσικές διαδικασίες. Αυτό το δόγμα καταρρίπτεται από απλή παρατήρηση και κοινή λογική [...] Στο Μαγικό Σύμπαν τίποτα δε συμβαίνει αν κάποια Δύναμη, κάποιο Πρόσωπο, κάποια Οντότητα ή κάποιο Πνεύμα δεν θελήσει να συμβεί. Το Μαγικό Σύμπαν είναι απροσδόκητο, αυθόρμητο και ζωντανό... ένα σύμπαν όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν και όπου τα πάντα είναι δυνατά για τον Οποιονδήποτε έχει τη γνώση και το κουράγιο να κάνει ένα βήμα προς το άγνωστο.

Ο άνθρωπος χρειάζεται παιχνίδι και κίνδυνο. Ο πολιτισμός του δίνει δουλειά και ασφάλεια

Νίτσε

Η μαγεία, είτε είναι επικίνδυνη, είτε δεν είναι τίποτα. Στη βουδιστική κοσμολογία, οι Κόσμοι του Παραδείσου είναι πιο επικίνδυνοι από αυτούς της κόλασης, γιατί οι παραδεισένιοι κόσμοι μπορεί να παγιώσουν τεμπελιά και στασιμότητα. Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο για το πνεύμα από την ασφάλεια.

"Τα κατάφερε".

Προχώρα, Ταξιδιώτη.

Καλή σταθερή δουλειά, μονοκατοικία με κλιματισμό, πίνακες του Βαν Γκογκ στον τοίχο, μπάρμπεκιου στην πίσω αυλή... και όλα αυτά συνδυασμένα με σύζυγο, δύο παιδιά και ένα σκύλο που τα σάλια του κρέμονται μέχρι το πάτωμα.

Τι περισσότερο θα μπορούσε να θέλει κάποιος;

Προχώρα, Ταξιδιώτη."

Το παραπάνω απόσπασμα περιγράφει τέλεια το Μαγικό Σύμπαν μέσα στο οποίο ζούσε ο Μπάροουζ και φυσικά φέρνει στο νου το κεφάλαιο 23 από το Book Of Lies του Aleister Crowley.

Στον τομέα αυτού που αποκαλούμε "μαγικές πρακτικές", ο Μπάροουζ ήταν ξανά πρωτοπόρος. 

Πειραματίστηκε με την μαγική εφαρμογή των τεχνικών cut-up σε συνδυασμένες "επιθέσεις ήχου και εικόνας" όπως τις χαρακτήριζε, με τεχνικές απο/επαναπρογραμματισμού του εγκεφάλου, ήταν επίσημο μέλος των Illuminates of Thanateros με καταλυτική επιρροή στο τότε ανερχόμενο κύμα του Chaos Magick, πέρασε από την διαβόητη Εκκλησία της Σαϊεντολογίας (προτού οργανώσει μια μαγική επίθεση εναντίον των γραφείων τους στο Λονδίνο), χρησιμοποίησε και εξέλιξε τη "μηχανή των ευχών", ήταν συν-δημιουργός της "μηχανής των ονείρων" και πολλά άλλα.

Η επίθεση στο Moka Bar

To Moka Bar ήταν το πρώτο espresso bar που άνοιξε στο Λονδίνο. Λειτουργούσε με μεγάλη επιτυχία από το 1955 έως το 1972, ώσπου ο Μπάροουζ έπεσε τυχαία πάνω του και έμεινε δυσαρεστημένος από την "απαράδεκτη και αγενή" εξυπηρέτηση που έλαβε, αλλά και από το τσιζκέηκ που δοκίμασε, το οποίο και χαρακτήρισε "δηλητηριώδες". Έτσι, στις 3 Αυγούστου 1972 αποφάσισε να εξαπολύσει μια "επίθεση ήχου και εικόνας" με σκοπό να κλείσει μια για πάντα το άθλιο εκείνο μπαρ. Στη συνέχεια την κατέγραψε στο βιβλίο του "Ηλεκτρονική Επανάσταση".

"Ηχητική καταγραφή. Φωτογραφίες. Κάθομαι έξω από το μαγαζί. Τους αφήνω να με δουν. Τους νιώθω να βράζουν από θυμό εκεί μέσα. Ο απαίσιος ηλικιωμένος διευθυντής, η γυναίκα του με τα φουντωτά μαλλιά, ο σαγόνιας γιος του, ο ξινισμένος ταμίας. Τους έχω στο τσεπάκι μου και το ξέρουν.

"Εσείς εδώ έχετε φήμη ότι δημιουργείτε μπελάδες. Ελάτε έξω λοιπόν αν σας βαστάει. Τολμήστε να σπάσετε την κάμερά μου και θα φωνάξω τους μπάτσους. Έχω κάθε δικαίωμα να κάνω ό,τι θέλω σε δημόσιο δρόμο".

Αν τελικά έφταναν ως εκεί τα πράγματα, θα εξηγούσα στον αστυνομικό ότι τραβούσα φωτογραφίες για ένα ντοκιμαντέρ που κάνω για το Σόχο. Ούτως ή άλλως ήταν το πρώτο espresso bar του Λονδίνου έτσι δεν είναι; Χάρη τους έκανα. Δεν μπορούσαν να πουν αυτό που και οι δύο ξέραμε, χωρίς να ακουστούν γελοίοι...

"Δε γυρνάει ντοκιμαντέρ. Προσπαθεί να ανατινάξει την μηχανή του καφέ, να βάλει φωτιά στην κουζίνα, να πυροδοτήσει καυγάδες, να μας κόψει κλήση η υγειονομική υπηρεσία".

Ναι, τους είχα και το ήξεραν. Κοίταξα τον γέρο διευθυντή και του χαμογέλασα. Αργότερα θα ξεκινούσα το playback συνοδευμένο με ακόμα περισσότερες φωτογραφίες. Πήγα με το πάσο μου μια βόλτα και κατέγραψα έναν παπατζή. Τώρα το βλέπεις, τώρα όχι...

Τα playback έλαβαν χώρα αρκετές φορές και με αρκετές ακόμα φωτογραφίες. Η δουλειά έπεσε έξω. Έμεναν ανοιχτά όλο και λιγότερες ώρες. Στις 30 Οκτωβρίου 1972, το Moka Bar έκλεισε..."

Σύμφωνα με τον Μπάροουζ, οι καταγραφές από το Moka Bar, αποτελούν κομμάτι του Moka Bar και δίνουν πρόσβαση. Από τη στιγμή που γίνει η καταγραφή, τότε το κομμάτι αυτό φεύγει από τον έλεγχό τους και γίνεται αυτόνομο. Στη συνέχεια το κομμάτι αυτό διανθίζεται με οποιεσδήποτε αλλαγές θέλει να κάνει ο Μπάροουζ, και κατά τη διαδικασία του playback στον χώρο του Moka Bar, οι αλλαγές αυτές γίνονται "πραγματικότητα". Τους επηρεάζει, σε παραπάνω από ένα επίπεδα.  

Και οι φωτογραφίες; Τι ρόλο παίζουν οι φωτογραφίες; 

Σύμφωνα με τον Μπάροουζ, "ο γραπτός λόγος είναι μια εικόνα είναι μια φωτογραφία. Ο προφορικός λόγος μπορεί να οριστεί σαν φωνητικές μονάδες που αντιστοιχούν σε αυτές τις εικόνες και που μπορούν να επεκταθούν σε οποιαδήποτε φωνητική μονάδα που αντιστοιχεί στις εικόνες... Η καταγραφή και οι φωτογραφίες δίνουν πρόσβαση. Το Playback είναι η "πραγματικότητα". Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι κάποιος έχει βάλει υπέρυθρες κάμερες στο μπάνιο και την κρεβατοκάμαρά σας. Αυτές οι φωτογραφίες και οι καταγραφές δίνουν πρόσβαση. Μπορεί να μη νιώθεις ντροπή όταν πας τουαλέτα ή κάνεις σεξ, αλλά πιθανότατα θα νιώσεις ντροπή όταν οι καταγραφές αυτές παρουσιαστούν σε κάποιο συγκεκριμένο κοινό, με ένα συγκεκριμένο τρόπο".

ΥΓ: Μια ακόμα ματιά στο Μαγικό Σύμπαν του Μπάροουζ δίνει η συνέντευξη αυτή που μεταφράστηκε σ'αυτό το blog κάποια χρόνια πριν.

ΥΓ #2: Κυκλοφορεί και βιβλίο με τίτλο The Magical Universe of W.S. Burroughs (από το οποίο αχμ... "δανείστηκα" τον τίτλο...), το οποίο υποψιάζομαι πως είναι καλό και είναι στην λίστα "To Read", αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμα οπότε δεν έχω άποψη. Σύντομα όμως...

Παίζοντας με τον χρόνο

Και γιατί δηλαδή να προσπαθούμε να επηρεάσουμε μόνο το μέλλον; 

Γιατί να θεωρούμε ότι από την οπτική γωνία του παρόντος το μέλλον είναι εύπλαστο και αδιαμόρφωτο, αλλά το παρελθόν είναι χαραγμένο για πάντα σε πέτρα και δεν αλλάζει; 

Γιατί να θεωρούμε αυτή την αυθαιρεσία νόμο και να περιοριζόμαστε ηθελημένα από αυτήν;

Τι νόημα και λογική έχει κάτι τέτοιο σε ένα κβαντικό μοντέλο θεώρησης του σύμπαντος;

Μια τρισδιάστατη αντίληψη του χρόνου μας απελευθερώνει από παρόμοιους νοητικούς αναχρονισμούς και μας ανοίγει δυνατότητες που μέχρι τώρα ούτε που φανταζόμασταν.

Για να δούμε ένα κείμενο του Carroll από το Psybermagick με κάποιες από αυτές:

************************************************************************************************************

Ετεροχρονισμένα ξόρκια

Παρά την ευκολία με την οποία το φαινόμενο αυτό υλοποιείται στο κβαντικό οπτικό πείραμα της καθυστερημένης επιλογής, πολλοί βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν πως δουλεύει και σε μακροσκοπικό επίπεδο.

Δοκιμάστε αυτό το πείραμα:

Περιμένετε μέχρι να χάσετε κάτι.

Αφού το χάσετε, αντί να διεξάγετε περαιτέρω άκαρπες έρευνες για να το βρείτε, προσπαθήστε να ξεγελάσετε το υποσυνείδητό σας και να το πείσετε πως έχετε βάλει το αντικείμενο σε ένα συγκεκριμένο μέρος που θέλετε πράγματι να το βρείτε. Αν χρειάζεται, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μέρος στο οποίο έχετε ήδη ψάξει, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να κάνετε την ανάμνηση ότι ψάξατε στο μέρος αυτό όσο πιο θολή γίνεται.

Τότε, αφού φροντίσετε να απασχολήσετε το συνειδητό σας με έναν έντονο αντιπερισπασμό (ο θυμός είναι πολύ αποτελεσματικός), βρεθείτε τυχαία στο επιλεγμένο μέρος και πάρτε το χαμένο αντικείμενο.

Σχόλιο:

Οι ανεπαίσθητες νοητικές μανούβρες που απαιτούνται για τα ετεροχρονισμένα ξόρκια βασίζονται πάνω στην προσωρινή απενεργοποίηση του συνειδητού σκοπού και της μνήμης, οπότε είναι καταδικασμένα να αποτύχουν αν δοκιμάσετε να σκέφτεστε συνειδητά για τις σκέψεις σας.

Συγκρίνετε την νοητική αυτή διαδικασία με τον συγχρονισμό χεριού-ματιών όταν προσπαθήσετε να πιάσετε μια μπάλα. Και τα δύο δουλεύουν καλύτερα αν γίνουν αυτόματα, χωρίς την παρέμβαση του συνειδητού.

Εάν επιτύχετε σε κάποιο τέτοιο κόλπο και επιθυμείτε να διατηρήσετε και να αναπτύξετε την ικανότητα χωρίς να τρελαθείτε τελείως, τότε προτείνουμε να μην αναζητήσετε εναλλακτικές ερμηνείες, αλλά να δεχθείτε την πιθανότητα πως το παρελθόν διατηρεί μια μορφή πλαστικότητας, ή ακόμα καλύτερα πως το παρελθόν δεν υπάρχει καν, αλλά ο φανταστικός αυτός χρόνος περιέχει πιθανότητες που περιορίζονται μόνο από τις συνθήκες του παρόντος.

~ απόσπασμα από το βιβλίο Psybemagick 

του Peter Carroll

Hail King Mob, All Hail Barbelith!

Για όσους δεν το ξέρουν, είμαστε μεγάλοι φαν του κ. Grant Morrison. Έχουμε βιώσει πολλές «νοήμονες συμπτώσεις» (ο Politically correct όρος να λες συγχρονικότητες) μαζί του.

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί βαριέμαι, μεγάλα παιδιά είστε (και να μην είστε έχετε Internet οπότε μπείτε στον κόπο και ακολουθείστε το νήμα, ναι;) αλλά προτείνουμε να διαβάσετε το Invisibles, κόμικ και hypersigil project του κ. Morrison με καθαρά Discordiaνή κατεύθυνση.

Αυτό που μπορεί να μην έχετε υπόψη, είναι πως ο κ. Morrison είναι επηρεασμένος πολύ από τις ιδέες του Robert Anton Wilson του Timothy Leary και του Peter Carroll, ασχολείται με τον αποκρυφισμό και συγκεκριμένα με το ρεύμα του Chaos Magick και μάλιστα είχε μιλήσει εκτενώς για όλα αυτά τα θέματα στο Disinformation Con του 2000, ένα συνέδριο που έχει αφήσει ιστορία καθώς μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι: Robert Anton Wilson, Kenneth Anger, Douglas Rushkoff κ.α.

Εδώ παραθέτουμε την ομιλία του κ. Morrison. Αν δεν την έχετε δει δείτε την, θα σας λύσει όλες τις απορίες. Αν την έχετε δει ξαναδείτε την για τον ίδιο λόγο!

Hail Eris!

All Hail Barbelith!

Η Μηχανή των Ευχών

Μετά τη Μηχανή των Ονείρων, που είχαμε παρουσιάσει κάποιο καιρό πριν, επανερχόμαστε με ένα νέο πείραμα, τη Μηχανή των Ευχών. Πρωτεργάτης πάλι ο κος Burroughs, ο οποίος αν και δεν την ανακάλυψε ο ίδιος, την χρησιμοποίησε επαρκώς ώστε να μπορεί να βγάλει κάποια συμπεράσματα και να δώσει κάποιες συμβουλές πάνω στο θέμα. Προτρέχω όμως. Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα...

Είναι ένα όνειρο παλιό όσο η  ανθρωπότητα, να μπορεί να κάνει ευχές και να πραγματοποιούνται με ένα μαγικό τρόπο. Έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στη λογοτεχνία με διάφορους τρόπους, ειδικά με το μοτίβο «κάνε τρεις ευχές, μπλα μπλα μπλα». Συνήθως δεν καταλήγει πολύ καλά για αυτούς που κάνουν τις ευχές, επειδή παίρνουν αυτό ακριβώς που ζήτησαν…

Για παράδειγμα ένα κλασικό μοτίβο των τριών ευχών πάει ως εξής: η πρώτη ευχή σχεδόν πάντα αφορά λεφτά. Πολύ κακή ιδέα. Ηλίθια θα τολμούσα να πω, but there you have it. Η δεύτερη ευχή, σαν κάποιον που γλιστράει σε πάγο και προσπαθεί να αποφύγει το πέσιμο, απλά το κάνει πιο εντυπωσιακό και σχεδόν αστείο. Η τρίτη ευχή προσπαθεί να συμμαζέψει το χάος που προκάλεσαν οι άλλες δύο και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας θα είναι τυχεροί αν καταφέρουν να επιστρέψουν στην πρότερη κατάσταση που βρίσκονταν πριν κάνουν τις ευχές, την οποία τώρα φυσικά βλέπουν ως ιδανική μετά από όλα αυτά που πέρασαν.

Το πρώτο πράγμα λοιπόν που πρέπει να μάθουμε, προτού καν μιλήσουμε για το μηχανισμό εκπλήρωσης των ευχών, είναι το πως να κάνουμε ευχές με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μας γυρίσουν μπούμερανγκ, ώστε να έχουμε τις λιγότερες πιθανές απώλειες. Δεν είναι εύκολο πράγμα να το κάνεις και οι λέξεις εδώ παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.

Στην αρχή τουλάχιστον, καλό είναι να αποφεύγουμε ευχές με σαφή υλικά αποτελέσματα (εκτός αν θέλετε να γίνετε ήρωες ιστορίας). Είναι γνωστές οι περιπέτειες κάποιου που ζήτησε να αποκτήσει λεφτά, για να ξυπνήσει την άλλη μέρα με τα νέα του θανάτου κάποιου αγαπητού συγγενή ο οποίος του άφησε μια διόλου ευκαταφρόνητη κληρονομιά… Ή εκείνου που ζήτησε να επανέλθει στη ζωή η νεκρή του αγάπη, μόνο για να ξυπνήσει από περίεργους ήχους τη νύχτα και να βρει ένα μισοσαπισμένο ζόμπι στο κατώφλι του…

Κατά δεύτερον μην κάνετε ευχές με ενσωματωμένη αρνητικότητα έστω και σε λεκτικό επίπεδο. Ευχές που ξεκινάνε με τις φράσεις «Δεν θέλω» ή «Θέλω να μην» έχουν αποτύχει προτού καν ξεκινήσουν το ταξίδι τους. Στην καλύτερη περίπτωση δε θα γίνει τίποτα. Αλλά επειδή το σύμπαν δε λειτουργεί με τις «καλύτερες περιπτώσεις», το πιθανότερο είναι πως θα συμβεί αυτό ακριβώς που ζητάτε να μη συμβεί.  Η αρνητικότητα και σε συναισθηματικό επίπεδο πρέπει να αποφεύγεται επίσης. Δεν έχει νόημα να εύχεστε κάτι αισιόδοξο όταν έχετε απαισιόδοξη συναισθηματική κατάσταση, αυτό που θα καταφέρετε είναι να υλοποιήσετε αυτό που νιώθετε.

Κατά τρίτον πρέπει να θέλετε πραγματικά να συμβεί αυτό που ζητάτε. Ευχές με περιορισμούς και με «αλλά» είναι καταδικασμένες Ή κάντε το με όλη την ψυχή και το μυαλό σας, ή μην το κάνετε καθόλου. Αν είναι η ευχή να πυροδοτεί ένα τεράστιο εσωτερικό debate σχετικά με ηθικά ζητήματα και ανησυχίες και μπλα μπλα μπλα, τότε ξαναγυρίστε στον πίνακα σχεδιασμού.

Κατά τέταρτον πρέπει να θέτονται συγκεκριμένα όρια μέσα στα οποία θα πραγματοποιηθεί η ευχή. Για να επιστρέψουμε στο παράδειγμα των χρημάτων, η ευχή «Θέλω να αποκτήσω λεφτά» είναι σα να χώνεις το χέρι σου μέσα σε κυψέλη τίγκα στις μέλισσες για να αρπάξεις το μέλι. «Θέλω να πάρω αύξηση 200 ευρώ στη δουλειά που βρίσκομαι τώρα» είναι πολύ καλύτερο, καθώς έχει θέσει κάποια όρια, όπως την πηγή των χρημάτων και το ποσό, παρόλο που δεν είναι τέλεια σαν ευχή. Για παράδειγμα μπορεί να πάρω την αύξηση, αλλά να συνοδεύεται με καινούργιες ευθύνες, με διευρυμένο ωράριο κλπ...

Κατά πέμπτον πρέπει να διατηρούμε μια ουδέτερη και θετική στάση σχετικά με την έκβαση της ευχής. Αυτό είναι λίγο δύσκολο να περιγραφεί και να επιτευχθεί. Κάποιος θα μπορούσε να το περιγράψει ως μια ήρεμη σιγουριά ότι η ευχή θα υλοποιηθεί. Αν δεν υπάρχει αυτή η νοητική κατάσταση, τότε παίρνει μπρος εξής μηχανισμός: «Άραγε δουλεύει στα αλήθεια αυτό το μαραφέτι;», «Χμμ, έχουν περάσει Χ μέρες/ώρες και δεν έχει γίνει τίποτα», «Λες να μη γίνει τίποτα τελικά;», «Μπα, τελικά δε δουλεύει». Το αποτέλεσμα; Το μαντέψατε. Δε θα γίνει τίποτα.

Τώρα μπορούμε να μπούμε στο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης, τη Μηχανή των Ευχών, η οποία είναι πολύ απλή ουσιαστικά. Αποτελείται από 3 μέρη: Δύο λεπτά φύλλα χαλκού τα οποία συνδέονται με έναν ενισχυτή, ο οποίος συνδέεται με μια κεραία. Τοποθετούμε τον μαγικό σύνδεσμο ανάμεσα στα φύλλα χαλκού: φωτογραφία, τρίχα, νύχια, κλπ… (μέθοδοι συμπαθητικής μαγείας). Στη συνέχεια σκεφτόμαστε την ευχή που θέλουμε να κάνουμε και συγκεντρωνόμαστε σ’αυτήν. Την οπτικοποιούμε και την τοποθετούμε ανάμεσα στα φύλλα χαλκού μαζί με τον μαγικό σύνδεσμο. Μετά πατάμε το On και αφήνουμε τη συσκευή να αναμμένη ώσπου να πραγματοποιηθεί η ευχή. Τόσο απλό.

Πώς δουλεύει: Τα πάντα γύρω μας δονούνται. Αν μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο με διαφορετικά μάτια τότε θα γινόμασταν μάρτυρες ενός τρελού χορού. Τα χρώματα δονούνται σε μια συγκεκριμένη συχνότητα, τα διάφορα υλικά δονούνται σε μια συγκεκριμένη συχνότητα ανάλογα με την πυκνότητα, το χρώμα, τη θερμοκρασία τους... Ακόμα και οι σκέψεις μας παράγουν δονήσεις. Οι σκέψεις δεν είναι τίποτε άλλο από ηλεκτρική ενέργεια ανάμεσα σε νευρώνες μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Μετρήσιμη και υπαρκτή ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό που θέλουμε είναι να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια αυτή που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μας και να την εξωτερικεύσουμε. Αυτό κάνει η συσκευή.

Οπτικοποιώντας την ευχή μας σε ένα απλό φύλλο χαρτί, είτε με κάποιο αυτοσχέδιο sigil, είτε απλά γράφοντάς την, φέρνουμε τις δονήσεις της ευχής μας στην κοινή πραγματικότητα, κοινώς ξεσφηνώνουμε την ευχή από τους νευρώνες του εγκεφάλου μας και της δίνουμε υλική υπόσταση. Ο μαγικός σύνδεσμος συνδέει τις δονήσεις της ευχής με τον “στόχο” της.

Τα δύο φύλλα χαλκού ανάμεσα στα οποία τοποθετούμε τον μαγικό σύνδεσμο και την οπτικοποίηση της ευχής απορροφούν τις δονήσεις αυτές και τις μεταφέρουν στον Ενισχυτή.

Ο Ενισχυτής κάνει αυτό ακριβώς που λέει. Ενισχύει τις ανεπαίσθητες αυτές δονήσεις και τις στέλνει στην κεραία η οποία τις αναμεταδίδει ενισχυμένες.

Οι δονήσεις αυτές μπλέκονται με την πραγματικότητα και της μεταδίδουν την ευχή. Η μηχανή μένει ανοιχτή να μεταδίδει ώσπου η πραγματικότητα να εναρμονίσει τις δονήσεις, κάτι που σημαίνει πραγματοποίηση της ευχής μας.

Και αυτό ήταν. Καλές ευχές.

Μη φοβάστε τη Μαύρη Μαγεία, του Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον [ ΜΕΡΟΣ ΙII ]

~ Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ

~ Διαβάστε το δεύτερο μέρος εδώ

~ Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον, γράφει στο περιοδικό Gnostica για τη φύση της Μαύρης Μαγείας και πως μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν οι «ψυχικές επιθέσεις».

 Η ηλιθιότητα της Μαύρης Μαγείας

            Ο κουκουλοφόρος αποκρυφιστής κουβαλάει αρκετή κοινωνική παθογένεια ώστε να μπορεί εύκολα να διακρίνει τι κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες της συμβατικής υποκρισίας, της κοινωνικής μυθολογίας που ορίζει την πραγματικότητα των ομοίων του είδους του. «Είναι όλοι τους πρόβατα», σκέφτεται. «Βλάκες. Ανόητοι. Περιμένουν από τους βοσκούς τους να τα κουρέψουν». Έχει έρθει σε επαφή με κάποια σχετικά αυθεντικά μαγικά ρεύματα για να ξέρει μερικά φτηνά κόλπα με τα οποία μπορεί να παρακαμφθεί η «κοινωνική συνείδηση», η φυσιολογική πραγματικότητα. Έτσι, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πνευματική βία αντί για απλή σωματική βία που χρησιμοποιούν οι συνηθισμένοι χούλιγκαν.

            Απέναντι σε όσους τον αναγνωρίζουν ως έναν ανόητο ψεύτη είναι ουσιαστικά αδύναμος.

            Είναι ανόητος επειδή το να ξοδεύεις τη ζωή σου τρομοκρατώντας και εκμεταλλευόμενος τους κατώτερούς σου είναι μια ανόητη και βαρετή ύπαρξη για οποιοδήποτε με παραπάνω από πέντε δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα. Μπορείτε να φανταστείτε τον Μπετόβεν να αγνοεί τις ουράνιες συμφωνίες του για να αρχίσει να χτυπάει τον τοίχο και να ενοχλεί τους γείτονες; Τον Γκέντελ να αγνοεί τα υπερβατικά μαθηματικά για να αρχίσει να κλέβει στα χαρτιά; Τον Βαν Γκονγκ να παρατάει το πινέλο του για να σχεδιάζει άσχημες καρικατούρες στις αντρικές τουαλέτες; Το πνευματικό «κακό» είναι το χειρότερο είδος «κακού» επειδή ο εγκέφαλος δεν είναι όπλο αλλά ένας πιθανός παράδεισος.

            Οποιοδήποτε είδος μοχθηρίας είναι ηλίθιο, αλλά η αποκρυφιστική μοχθηρία είναι η πιο ηλίθια απ’ όλες. Κάποιος αποκρυφιστής ο οποίος δεν είναι 100% τσαρλατάνος (αν και οι περισσότεροι από αυτούς είναι) και που έχει έρθει σε επαφή με αποκρυφιστική γνώση, το να την χρησιμοποιεί για μοχθηρούς σκοπούς είναι σα να χρησιμοποιεί αποσπάσματα του Σαίξπηρ ως χαρτί τουαλέτας. Οποιοσδήποτε έχει εξελιχθεί από το στάδιο της βαρβαρότητας μπορεί να διακρίνει πόσο προανθρώπινες είναι αυτές οι πρακτικές, εκτός φυσικά από αυτόν που τις χρησιμοποιεί.

            Η γνήσια αποκρυφιστική μύηση προσφέρει την «φιλοσοφική λίθο», το «χρυσάφι του οίνου» και το «ελιξίριο της ζωής», τα οποία είναι μεταφορές της δυνατότητας κάποιου να αντιμετωπίζει τη ζωή με την γενναιότητα, αγάπη και ελαφρότητα που της αρμόζει. Πετώντας όλα αυτά στα σκουπίδια για να ασχοληθεί με το μίσος, την μοχθηρία και την ικανοποίηση που του προσφέρει ο εκφοβισμός των αδύναμων, ο αποκρυφιστής γίνεται επίτηδες ανόητος.

            Επίσης, ο ψυχικός τρομοκράτης, πέρα από ανόητος, είναι πάντα ψεύτης και απατεώνας. Κατ’ αρχήν, το να θεραπεύεις είναι πιο εύκολο (και πιο διασκεδαστικό) από το να καταριέσαι και δεν έχει τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα που συνοδεύουν συνήθως τις κατάρες όταν αστοχούν ή όταν επιστρέφουν σαν μπούμερανγκ. Ο ψυχικός τρομοκράτης δε θέλει να το ξέρετε αυτό. Θέλει να πιστεύετε πως είναι παντοδύναμος.

Το Μεγάλο Ψέμα 

Το παλιό θεολογικό κλισέ πως ο Διάβολος είναι ο «Πατέρας των Ψεμάτων» περιέχει μια σημαντική νευροπολιτική αλήθεια. Η αποκρυφιστική γνώση ξεκινάει με τη συνειδητοποίηση πως η συμβατική πραγματικότητα του υπνωτισμένου ανθρώπου είναι κατά 99.97% μυθολογία. Η νοητική στρέβλωση, το πλύσιμο εγκεφάλου, η δαιμονολογία, οι κατάρες κλπ, ξεκινούν με το καταφανέστατο ψέμα πως η εναλλακτική πραγματικότητα του ψυχικού τρομοκράτη δεν είναι μυθολογία, αλλά «πραγματικά πραγματική».

            Η πραγματικότητα των Σατανιστών είναι όντως πραγματικότητα. Όπως και η πραγματικότητα των Ντισκορτιανών. Και των γυμνιστών. Και των ερπετολατρών. Και των Μεθοδιστών. Και των Ρεπουμπλικανών. Και των Βουδιστών. Και των φυτοφάγων. Και των επιστημόνων.

            Κάθε μία από αυτές τις πραγματικότητες είναι «πραγματική» για το νευρικό σύστημα που είναι προγραμματισμένο να μετατρέπει όλα τα εισερχόμενα ενεργειακά σήματα στον κώδικα (λεκτικές κατηγορίες) της εκάστοτε «πραγματικότητας», και να απορρίπτει σαν θόρυβο όλα τα σήματα που δεν ταιριάζουν με τον κώδικα.

       Το Μεγαλύτερο Ψέμα στον Κόσμο είναι η πίστη της ύπαρξης μια «πραγματικής» πραγματικότητας. Αυτό είναι το ψέμα που συντηρεί τον κάθε πολίτη υπνωτισμένο στη στατική πραγματικότητα που του έχουν εμφυτεύσει στην παιδική του ηλικία οι γονείς του και το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι το ψέμα που εκμεταλλεύονται οι Μαύροι Μάγοι και κάνουν τους δαίμονες της δικής τους πραγματικότητας να υλοποιούνται στη δική σου πραγματικότητα.

            Στο μυαλό του υπνωτισμένου Αμερικανού, η Αμερική είναι η μεγαλύτερη χώρα του Κόσμου. Στο μυαλό του κάθε καλού Πουέζου, το Φερνάντο Που είναι η μεγαλύτερη χώρα. Στο μυαλό του Χριστιανού, ο Χριστιανισμός είναι η μόνη αληθινή θρησκεία, όπως και ο Βουδισμός για τους Βουδιστές και πάει λέγοντας.

            Καθρέφτες και γαλάζιος καπνός…

        Υπάρχουν δεκάδες μετα-προγραμματιστικές τελετές στα αποκρυφιστικά εγχειρίδια, που δείχνουν τον τρόπο να απομονώσεις την πραγματικότητά σου από τις επιθέσεις δαιμονικών οντοτήτων που έρχονται από την ξεχωριστή πραγματικότητα ενός μαύρου μάγου. Ένα από τα καλύτερα και πιο γνωστά βιβλία στο θέμα είναι η Ψυχική Αυτοάμυνα της Ντίον Φόρτσουν.

            Προσωπικά, θεωρώ τέτοιες τελετές ως αχρείαστες, καθώς παίρνουν τον ψυχικό τρομοκράτη πολύ στα σοβαρά.

Η Δύναμη της Αγάπης

            Πιο ταιριαστός σε μένα είναι ο απλός διαλογισμός της συγχώρεσης. Αντιληφθείτε πόσο ανόητος είναι ο ψυχικός τρομοκράτης που ξοδεύει χρόνο και ενέργεια σε βαρβαρικές πρακτικές, ενώ τα αστρικά πεδία του αποκρυφισμού είναι τόσο θαυμαστά για όσους έχουν τα μάτια και την καρδιά για να τα εκτιμήσουν. Υπάρχουν πεδία που συγκρίνονται με την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν και ο τρομοκράτης είναι αποκλεισμένος από αυτά λόγω της ποταπής μοχθηρίας του. Λυπηθείτε τον φτωχούλη ανόητο και συγχωρέστε τον.

          Η ευλογημένη Ιουλιάνα του Νόργουιτς, ένα «αγράμματο παιδί υπηρέτη», καταλαμβανόταν συχνά από Θεϊκές Δυνάμεις όπου το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να χαμογελάει και να επαναλαμβάνει, «Όλα είναι καλά, και όλα θα είναι καλά. Όλες οι εκφάνσεις όλως των πραγμάτων θα είναι καλά». Αυτό μπορεί να μην έχει να συνεισφέρει πολλά πράγματα στη φιλοσοφία όσο οι διαστάσεις που εξερεύνησαν ο Παράκελσος και ο Άλντους Χάξλεϋ, ή επιστημονικό ενδιαφέρον όσο οι παράδεισοι του Τίμοθι Λίρι και του Δρ Τζον Λίλλυ, αλλά δείχνει πως ακόμα και οι πιο «απλοϊκοί» ανάμεσά μας, αν έχουν αγάπη, μπορούν να γίνουν κοινωνοί σε πραγματικότητες πολύ πιο διασκεδαστικές και ηδονιστικές από τον βούρκο μέσα στον οποίο ζει ο κάθε ψυχικός τρομοκράτης.

Η Δύναμη του Χιούμορ

            Δεύτερον, αφεθείτε και γελάστε με την ψυχή σας. Το εννοώ κυριολεκτικά. Η πρακτική της lila yoga προτείνεται από πολλούς Ταντριστές (όπως και από τον Άλλαν Γουάτς) και είναι το κατάλληλο φάρμακο για όλες τις περιστάσεις, αλλά είναι ιδιαιτέρως καλό για τον εξορκισμό «κακών δονήσεων». Φτιάχνεται έναν μαγικό κύκλο με κάποιους φίλους σας και απλά γελάτε για 45 λεπτά. Θα έχετε μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Αν δυσκολεύεστε να ξεκινήσετε, απλά μοιράστε λίγο μαγικό βότανο προτού ξεκινήσετε. Όταν κάνετε αυτή την τελετή για να αφαιρέσετε μια κατάρα, βάλτε μια φωτογραφία του ψυχικού τρομοκράτη στο κέντρο και γελάστε μαζί του. Στο τέλος, σκίστε την φωτογραφία και ξεχάστε τον εντελώς.

            Είναι τόσο απλό. Όπως το κουράγιο προστατεύει από τον κάθε νταή, έτσι η χαρά και το γέλιο προστατεύουν από τον πνευματικό νταή.

            Όπως έλεγε και ο Μέχερ Μπάμπα, “Don’t worry. Be happy.”

            Αυτές οι τέσσερις λέξεις συσσωρεύουν μέσα τους την σοφία όλων των αιώνων.

Μη φοβάστε τη Μαύρη Μαγεία, του Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον [ ΜΕΡΟΣ Ι ]

~ Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον, γράφει στο περιοδικό Gnostica για τη φύση της Μαύρης Μαγείας και πως μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν οι «ψυχικές επιθέσεις».

            Ζουν ανάμεσά μας,, έρπουν αθόρυβα στο σκοτάδι. Μαύροι Μάγοι. Αποκρυφιστές Τρομοκράτες. Σατανιστές. Μασωνοειδή. Παγιδεύουν το μυαλό. Ακρωτηριάζουν τα ζώα. Οι «Πράκτορες της Μαύρης Νύχτας», όπως τους λένε οι Βάρδοι.

            Χτυπάνε τους εχθρούς τους με κατάρες. Χώνουν καρφίτσες σε κούκλες βουντού. Κάνουν επικλήσεις στον Χορονζόν να έρθει στη Γη και να την βυθίσει στην τρέλα. Ψέλνουν ανίερους ψαλμούς στους 777 υπηρέτες του Βελζεβούλη και του Σετ…

            Καλά εντάξει τα κάνουν όλα αυτά. Αλλά δε χρειάζεται να τρελαίνεστε.

            Το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να μάθει κάποιος σχετικά με το «κακό» είναι πως γενικά υπάρχει μόνο στη φαντασία μας. Για ένα αρκετά μεγάλο μέρος συμπολιτών μας, η αιχμή του δόρατος σχετικά με το «κακό» είναι η πορνογραφία. Οι πορνοστάρ που επιδεικνύουν την άκακη σεξουαλικότητά και τον ηδονισμό τους σε φιλμ.

            Οι πιο παγανιστές από τους αναγνώστες μας μπορούν να διακρίνουν πόσο ηλίθια είναι αυτή η άποψη περί κακού. Αξίζει να αναρωτηθούμε πόσοι από τους προσωπικούς μας φόβους και πόσα από τα προσωπικά μας μίση είναι το ίδιο ακατανόητα και αντηχούν μόνο τις προκαταλήψεις της κουλτούρας – ή υποκουλτούρας – μας.

            Σχεδόν κάθε αποκρυφιστική ομάδα ή Τάγμα στον κόσμο έχει την ιδιότυπη τιμή να κουβαλάει τη φήμη ότι είναι κρυπτοσατανιστές, ή φανατικοί οπαδοί του «απαγορευμένου αριστερού μονοπατιού», φήμες που τους έχουν προσδώσει κάποιες άλλες αποκρυφιστικές ομάδες ή Τάγματα. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ακόμα τρέμουν τις «μάγισσες» (τους ακόλουθους της Wicca, τη λατρεία της Μεγάλης Μητέρας). Ξέρω χιλιάδες μάγισσες και wiccans, και είναι όλοι τους πολύ καλοί άνθρωποι. Ο τοπικός αρχηγός του Ordo Templi Orientis (που έχει χαρακτηριστεί ως σατανική ομάδα από τους Χριστιανούς) είναι επίσης ένας πολύ καλός άνθρωπος, σύμφωνα με την κρίση μου φυσικά. Όλες οι αποκρυφιστικές προκαταλήψεις σε ποσοστό 75% οφείλονται σε θρησκευτικές, ή πολιτικές προκαταλήψεις.

            Όπως λέει και πολύ εύστοχα ο P.E.I. Bonewits (ο πρώτος φοιτητής που αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια με πτυχίο στη μαγεία): «Λευκή Μαγεία είναι αυτό που κάνω εγώ με τους φίλους μου. Μαύρη Μαγεία είναι αυτό που κάνουν οι άλλοι». Ακόμα και ο διαχωρισμός της Μαγείας σε «λευκή» και «μαύρη» είναι ρατσιστικός και αποτέλεσμα προκαταλήψεων.

            Θυμάμαι κάποτε είχα διαβάσει ένα έξυπνο φονταμεταλιστικό βιβλίο (υπάρχουν και έξυπνοι φονταμεταλιστές, όπως υπάρχουν και τίμιοι πολιτικοί. Κάθε θαύμα συμβαίνει τουλάχιστον μια φορά!). Ο συγγραφέας υποστήριζε πως οι Σατανιστές και οι Μαύροι Μάγοι οφείλονται στη διάδοση της ιδέας πως όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αναπτύξουν αποκρυφιστικές δυνάμεις, πως μπορούμε να πετύχουμε την αθανασία και να καταφέρουμε να φύγουμε από τον πλανήτη, και πως δεν υπάρχει όριο στην ανθρώπινη διάνοια και στη διεύρυνσή της. Εφόσον πιστεύω σε όλα αυτά τα πράγματα και έχω αφιερώσει μεγάλο μέρος του χρόνου μου στη διάδοσή τους, είμαι σίγουρα Σατανιστής και μαύρος μάγος, σύμφωνα με τα δεδομένα του εν λόγω συγγραφέα. Είναι καλό να σκέφτεσαι πως όποτε τρομάζεις από τα πιστεύω ή τις πρακτικές κάποιου, είσαι κι εσύ τρομακτικός και άπιστος σύμφωνα με τα δεδομένα κάποιου άλλου. 

                                                Χαρακτηρισμός του κακού

            Για το σκοπό αυτού του άρθρου, η έννοια του κακού αναφέρεται σε πράξεις οι οποίες άμεσα, μετρήσιμα, βλάπτουν κάποιους άλλους, σωματικά ή ψυχικά. Δεν έχει σημασία τι είδους όργια κάνουν στο σπίτι λίγο πιο κάτω, τι μάρκα ναρκωτικά χρησιμοποιούν, ποιες οντότητες επικαλούνται με τις τελετές και τους ψαλμούς τους. Αν δεν πειράζουν κάποιον, τότε δεν είναι κακοί, είναι απλά διαφορετικοί.

            Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να μάθει κάποιος σχετικά με το κακό, είναι πως είναι λίγο ηλίθιο, όπως όλα τα φετίχ και οι καταναγκασμοί

            Ο Δρ Φου Μαντσού, υπάρχει μόνο στη σφαίρα της φαντασίας. Δε χρειάζεται να είναι κάποιος «σατανική διάνοια» ώστε να μπορέσει μέσω του φόβου και των απειλών να τρομοκρατήσει τους ανθρώπους και να δημιουργήσει μια διαβολική αύρα γύρω από το πρόσωπό του. Ακόμα και ένα ανήλικο μέλος συμμορίας, ξέρει να χειρίζεται τη δύναμη του φόβου όσο ο Μάνσον ή ο Χίτλερ.

            Ο «κακός» παράνομος και ο «καλός» πολίτης είναι και οι δύο ρομποτάκια, όπως παρατήρησε ο Μαξ Στίρνερ πριν από έναν αιώνα. Τα κακά ρομπότ είναι προγραμματισμένα να είναι «οι πιο κακοί στην πόλη». Τα «καλά» ρομπότ είναι προγραμματισμένα να είναι «καλά», «ευγενικά» και «λογικά». Και στις δύο πλευρές, πολύ λίγες φορές υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ευφυΐα.

            Σε κάθε πτέρυγα κάθε σωφρονιστικού ιδρύματος υπάρχει ένας «Βασιλιάς». Ο πιο κακός από όλους τους κακούς. Ο μοναχικός Αρσενικός. Ο άλφα-μπαμπουίνος. Η δύναμη σε όλες τις αγέλες θηλαστικών (όπως η ανθρώπινη φυλή) εκδηλώνεται με συστηματικούς τρόπους, με κινητικά σήματα (γλώσσα του σώματος). Για να δούμε πόσο ρομποτικός είναι αυτός ο ρόλος, ας δούμε το αντίπολό του. Σε κάθε ορδή υπάρχει και ο αδύναμος. Ο χαμηλότερος στην τοτεμική ιεραρχία. Ενώ κανείς δεν μπορεί να επιβληθεί στο άλφα αρσενικό, όλοι μπορούν να επιβληθούν στον αδύναμο. Οι ρόλοι εν-τυπώνονται όσο μηχανικά εν-τυπώνονται και οι σεξουαλικοί ρόλοι.

            Όσοι έχουν καταφέρει να χειρίζονται καλά τον φόβο στα κυκλώματα του «παλιού εγκεφάλου» δεν ασχολούνται με την απόκτηση των κυκλωμάτων που ανήκουν στον «νέο εγκέφαλο». Τα συμβολικά κατασκευάσματα που ανήκουν στα νέα αυτά κυκλώματα τους φαίνονται άσχετα με την ωμή δύναμη την οποία αναζητούν συνεχώς.

~ συνεχίζεται... Το ΜΕΡΟΣ ΙΙ εδώ!

Πρακτικές τελετές Ντισκορντιανισμού - The Monty Python Banishing Ritual

Μεγάλη σύγχυση/διαφωνία/έριδα υπάρχει σχετικά με την "σοβαρότητα" του Ντισκορντιανισμού σαν ρεύμα του Chaos Magic(Κ). Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως δεν μπορεί να σταθεί επάξια δίπλα σε πιο "παραδοσιακές" και "σοβαρές" σχολές. Κύριος λόγος είναι η πλήρης απουσία δόγματος στον Ντισκορντιανισμό, κάτι που αποθαρύνει όλους τους επίδοξους μελετητές καθώς δεν υπάρχει κάτι να παπαγαλίσουν και κάποια απόλυτη αλήθεια να προσκυνήσουν. Το γεγονός ότι ο Ντισκορντιανισμός γελάει και δεν παίρνει στα σοβαρά τίποτα, ούτε καν τον ίδιο του τον εαυτό, αποθαρρύνει επίσης όλους τους επίδοξους και βλοσυρούς μελετητές που θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με την Μαγεία.
Επειδή όμως κάθε τράπουλα έχει τον Joker της και κάθε Αρκάνα έχει τον Τρελό της, όλοι οι Μάγοι των επίσημων σχολών χαμογελούν ευγενικά στους Ντισκορντιανούς και ενίοτε τους δίνουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, προτού αποχωρήσουν για να κάνουν τις σοβαρές και βλοσυρές τελετές τους. Αποτέλεσμα είναι ο Ντισκορντιανισμός να έχει αποκτήσει τη φήμη του μπάσταρδου και λίγο παράταιρου παιδιού του Chaos Magic(k) που τα άλλα παιδιά δεν τον παίζουν και οι μεγάλοι δεν τον προσκαλούν στα γαμήλια πάρτυ τους... Μισό λεπτό... Βλέπω ένα pattern να σχηματίζεται εδώ...
Τέλος πάντων. Στο θέμα μας.
Οι μόνες μαγικές πρακτικές που εμφανίζονται στην αντίστοιχη "Βίβλο" του Ντισκορντιανισμού το Principia Discordia (αν και δε μας αρέσει η λέξη Βίβλος την χρησιμοποιώ για να δώσω την βαρύτητα που χρειάζονται οι σοβαροί και βλοσυροί μελετητές), είναι η Επίσημη Τελετή Ντισκορντιανής Βάπτισης και η Κατάρα της Γαλοπούλας. Αυτό όμως δε σημαίνει πως οι Ντισκορντιανοί δε χρησιμοποιούν προσωπικά και άλλες πρακτικές, δικής τους πάντα επινόησης (δε θέλουμε να χρησιμοποιούμε κάτι που έχει φτιάξει κάποιος άλλος, γιατί πολύ απλά δεν ξέρουμε που το είχε βάλει και που το είχε χρησιμοποιήσει πριν το πάρουμε εμείς). Απλά επειδή έχουμε αυτό το θέμα με την αποκεντροποίηση και την παράνοια, λίγες φορές τις επικοινωνούμε προς τα έξω.

Για να δώσω ένα απλό παράδειγμα, ορίστε η Monty Python Banishing Ritual:

Κατ'αρχήν τί είναι μια Banishing Ritual; Είναι μια τελετή που σκοπό της έχει να καθαρίσει την ενέργεια του χώρου και του Μάγου από επιρροές που τυχόν να έχουν απομείνει μετά από μία μαγική τελετή. Ας πούμε ότι κάνετε μια evocation του Mπαφομέτ γιατί σας έλειψε και θέλετε να του/της πείτε ένα γεια βρε αδερφέ. Στη συνέχεια όμως, έχετε κανονίσει να πάτε στο super market με την μάνα σας. Η αλήθεια είναι πως πρέπει η ενέργειά σας να γειωθεί λίγο με τον πλανήτη μας, για να μην είστε σαν χαμένος όταν έρθετε ξανά σε επαφή με τον έξω κόσμο. Εδώ είναι που χρησιμεύουν τα Banishing Rituals. Υπάρχουν πολλές και δε θα σας κουράσω με αυτές. Έχω ήδη βάλει κάποια Link να τις δείτε αν ενδιαφέρεστε. H Monty Python Banishing Ritual πάει ως εξής:
Σχεδιάζετε ένα Πεντάγωνο και στέκεστε στο κέντρο του. Αν δεν έχετε κιμωλία πρόχειρη, μπορείτε απλά να το φανταστείτε. Ενώνετε τα πόδια και σηκώνετε τα χέρια σχηματίζοντας ένα Τ, όπως ο Brian πάνω στο σταυρό. Γέρνετε το κεφάλι ελαφρά προς τα αριστερά και αναπνέετε ελεύθερα. Στη συνέχεια, σφυρίζετε ανέμελα και τραγουδάτε με κέφι το Always look on the bright side of life. Μπορείτε να αγνοήσετε το Πεντάγωνο και την στάση σας μετά απ'αυτό και να χορεύετε ελεύθερα. Μην ξεχνάτε να αναπνέετε.




"Oh my... Try to laugh this one out..."

Η επιστήμη του Do Easy

Μιλώντας για ασκήσεις, το 1982 ο Gus Van Sant δημιουργεί μια ταινία μικρού μήκους (ίσως και την πρώτη του) βασισμένη στο κείμενο "Discipline of Do Easy" του William S. Burroughs. Ο Burroughs προτείνει μια διαδικασία αντιμετώπισης (επαναπρογραμματισμού) εξωτερικών αλλά και εσωτερικών συμπεριφορών βασισμένες στην αρχή ΚΕ (Κάντο Εύκολα) ακα με τον πιο γρήγορο, άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο. Πάντα με αρμονία και χάρη για να αποφύγετε μια ζωή αδεξιότητας χωρίς νόημα και έλεγχο και κυρίως για να γλιτώσετε απο τη δύσκολη κατάσταση του να "twitch hot tea across the Duchess". Όπου "hot tea" και "Duchess" παρακαλώ αυτοσχεδιάστε.

Αναφορά γίνεται στον "Mr Hubbard calls it the Reactive Mind" αλλά το κρύβω εδώ κάτω για να το αγνοήσετε. αν δεν το καταφέρω δείτε αυτό Burroughs On Scientology - 1970

The Discordian's Guide To Meditation

(Απόσπασμα από το βιβλίο της Αλκοολικότητας Της Ιπτάμενο Κεκάκι, το οποίο δε γράφτηκε ακόμα και μάλλον δε θα γραφτεί ποτέ.)

Ο διαλογισμός πάντα ήταν κι εξακολουθεί να είναι κλασική μέθοδος για την ανάπτυξη των εγκεφαλικών ικανοτήτων (όσων ατόμων διαθέτουν εγκέφαλο και δεν κωλώνουν από την ύπαρξη των πανταχού παρόντων fnords). Από την εποχή των σαμάνων μέχρι σήμερα, αποτελεί τη βασικότερη μέθοδο διεύρυνσης των συνειδησιακών συνόρων (τέλος σοβαρού προλόγου).

Πώς κάνουμε όμως διαλογισμό;

Υπάρχουν πολλές μέθοδοι, για όλα τα γούστα και τις ανάγκες του καθενός. Υπάρχουν μέθοδοι διαλογισμού για αρχάριους καιγια προχωρημένους, για ασκητές και για κοσμικούς, για μάγους και ψυχοναύτες, με πλήρη ενεργειακή κάλυψη ή χωρίς λιπαρά (ουπς, δε μιλάω για γιαούρτια).

Η (όχι και τόσο) μυστική Εταιρία του Σάπιου Μήλου, ωστόσο, σας προτείνει την εξής δοκιμασμένη μέθοδο:

(Σημείωση: Ακολουθήστε τα βήματα με προσοχή, γιατί αλλιώς κινδυνεύετε να χαθείτε στο Αιώνιο Limbo)

(Σημείωση 2: Αν καταφέρετε να χαθείτε στο Αιώνιο Limbo την πουτσίσατε.)

(Σημείωση 3: Αν καταφέρατε να χαθείτε στο Αιώνιο Limbo πείτε μου πώς το κάνατε γιατί θέλω κι εγώ.)

(Σημείωση 4: Τέλος σημειώσεων.)



Βήμα Πρώτο: Χαλάρωση
1. Επιλέγετε μια άνετη θέση. Οποιαδήποτε θέση. Μπορείτε να καθίσετε οκλαδόν, όπως οι Βουδιστές, νε σταθείτε σε ένα στύλο όπως οι γιόγκι ή να κρεμαστείτε από την λάμπα στο ταβάνι (η Εταιρία του Σάπιου Μήλου δεν ευθύνεται, ωστόσο, αν πέσετε.) Φτάνει να αισθάνεστε άνετα, όχι όμως πάρα πολύ άνετα γιατί στο τέλος δε θα κάνετε διαλογισμό αλλά Νάνι.

2. Χαλαρώνετε. Ίσως το πιο δύσκολοfnordσημείο. Χαλάρωση σημαίνει διώξιμο κάθε μορφής σκέψης (ακόμα και της σκέψης του ότι ΔΕΝ σκέφτεστε), ούτως ώστε να αλλάξει η συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων (αν λεχετε εγκέφαλο). Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε mantra για να χαλαρώσετε, προσέξτε όμως μην το χαλάσετε γιατί θα γίνετε μαντράχαλοι, το οποίο συνιστά μαγικόfnordαδίκημα.
Mantra είναι μια λέξη η φράση, την οποία πρέπει να επαναλάμβενετε σε κάθε αναπνοή. Θα αρχίζετε να την λέτε στην εισπνοή και θα τελειώνει με την εκπνοή. Οποιαδήποτε φράση ή λέξη μπορεί να αποτελέσει mantra, από το κλασικό "Οοοοοοοοοοομ" μέχρι το "η κάλτσα μου βρωμάει". Καλό θα ήταν, ωστόσο, το μέγεθος του mantra να είναι ανάλογο με το χρόνο της αναπνοής σας. Αν, για παράδειγμα, παίζετε κάποιο πνευστό και έχετε μεγάλους πνεύμονες, χρησιμοποιήστε το εξής μάντρα: "Ο Γουίλι ο μαυρόςfnordθερμαστής από το Τζιμπουτί φοράει μπικουτί και πάει στο Παρθεναγωγείο, σαν τσιγάρο άφιλτρο στο στόμα μου μ'έκαψες μ΄'εκαψες, ω τι κόσμος αυτός μαμά, δεν είναι άντρες, είναι σύννεφα με παντελόνια 10 ευρώ στη λαϊκή."


Βήμα Δεύτερο: Συσσώρευση Ενέργειας
Η ενέργεια είναι παντού. Το θέμα είναι να την κάνετε δικήfnordσας to keep that engine going (τον εγκέφαλό σας, δηλαδή, αν έχετε). Σε αυτή την περίπτωση καλό θα ήταν να διαθέτετε ένα Bling-Bling. Επειδή όμως δε διαθέτετε Bling-Bling, γιατί δεν ξέρετε τι είναι το Bling-Bling (περισσότερα σε προσεχές post που μάλλον δε θα γραφτείfnordποτέ), πρέπει να συγκεντρώσετε ενέργεια με άλλον τρόπο. Η Εταιρία του Σάπιου Μήλου προτείνει απλά να την φανταστείτε. That's Chao (ο ενικός του Chaos), no???

Αφού καταφέρατε και συγκεντρώσατε ενέργεια, είστε έτοιμοι να ξεκλειδώσετε τον εγκέφαλό σας και να ξεχυθείτε στο Σύμπαν.

Σε αυτή τη φάση η συχνότητα των εγκεφαλικών σας κυμάτων θα έχει χαμηλώσει, ήτοι θα αισθάνεστε ότι βρίσκεστε σε φάση ύπνου-fnord-ξύπνιου. Το δύσκολο σημείο εδώ είναι ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΑΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΦΑΣΗ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΣΑΜΠΑ ΤΟΣΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΤΟ TUTORIAL. ΛΙΓΟ ΣΕΒΑΣΜΟ POR FAVOR!

Αν καταφέρετε και ΔΕΝ το σκεφτείτε, συγχαρητήρια. Θα αρχίσετε να πλανιέστε στον υπέροχο κόσμο του εγκεφάλου σας, το modem για να δικτυωθείτε στο Υπερπαραπέραν (τώρα μόνο με αστικήfnordχρέωση).

Λογικό είναι να αρχίσετε να βλέπετε διάφορα πράγματα που θα σας φανούν ανοησίες και/ή ασυναρτησίες. That's the point, you are Discordian. Είστε σε καλό δρόμο.

Στη συνέχεια θα αρχίσετε να βλέπετε τα fnords. Καλό θα ήταν να τα σημειώσετε, αλλά δεν έχει νόημα, γιατί είναι ύπουλα και πάντα αλλάζουν θέση οπότε θα τα ξαναπετύχετε.

Κατόπιν, θα δείτε τα Bling-Bling, αλλά και πάλι δε θα μάθετε τι είναι. Υπομονή μέχρι το επόμενοfnordpost που δε γραφτεί ποτέ.

Και τέλος.... Θα δείτε τα ΠΑΝΤΑ.



Είναι μεγάλα, ασπρόμαυρα και δεν κάνουν σεξ. Αυτό το τελευταίο πρέπει να αλλάξει γιατί μαζί τους θα χαθούν και τα μυστικά του Σύμπαντος, όπως φοβούνται οι Ταο-Ταο-ιστές.


Συγχαρητήρια, μόλις κάνατε τον πρώτο σαςfnordδιαλογισμό!!!