Παίζοντας με τον χρόνο

Και γιατί δηλαδή να προσπαθούμε να επηρεάσουμε μόνο το μέλλον; 

Γιατί να θεωρούμε ότι από την οπτική γωνία του παρόντος το μέλλον είναι εύπλαστο και αδιαμόρφωτο, αλλά το παρελθόν είναι χαραγμένο για πάντα σε πέτρα και δεν αλλάζει; 

Γιατί να θεωρούμε αυτή την αυθαιρεσία νόμο και να περιοριζόμαστε ηθελημένα από αυτήν;

Τι νόημα και λογική έχει κάτι τέτοιο σε ένα κβαντικό μοντέλο θεώρησης του σύμπαντος;

Μια τρισδιάστατη αντίληψη του χρόνου μας απελευθερώνει από παρόμοιους νοητικούς αναχρονισμούς και μας ανοίγει δυνατότητες που μέχρι τώρα ούτε που φανταζόμασταν.

Για να δούμε ένα κείμενο του Carroll από το Psybermagick με κάποιες από αυτές:

************************************************************************************************************

Ετεροχρονισμένα ξόρκια

Παρά την ευκολία με την οποία το φαινόμενο αυτό υλοποιείται στο κβαντικό οπτικό πείραμα της καθυστερημένης επιλογής, πολλοί βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν πως δουλεύει και σε μακροσκοπικό επίπεδο.

Δοκιμάστε αυτό το πείραμα:

Περιμένετε μέχρι να χάσετε κάτι.

Αφού το χάσετε, αντί να διεξάγετε περαιτέρω άκαρπες έρευνες για να το βρείτε, προσπαθήστε να ξεγελάσετε το υποσυνείδητό σας και να το πείσετε πως έχετε βάλει το αντικείμενο σε ένα συγκεκριμένο μέρος που θέλετε πράγματι να το βρείτε. Αν χρειάζεται, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μέρος στο οποίο έχετε ήδη ψάξει, αλλά σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να κάνετε την ανάμνηση ότι ψάξατε στο μέρος αυτό όσο πιο θολή γίνεται.

Τότε, αφού φροντίσετε να απασχολήσετε το συνειδητό σας με έναν έντονο αντιπερισπασμό (ο θυμός είναι πολύ αποτελεσματικός), βρεθείτε τυχαία στο επιλεγμένο μέρος και πάρτε το χαμένο αντικείμενο.

Σχόλιο:

Οι ανεπαίσθητες νοητικές μανούβρες που απαιτούνται για τα ετεροχρονισμένα ξόρκια βασίζονται πάνω στην προσωρινή απενεργοποίηση του συνειδητού σκοπού και της μνήμης, οπότε είναι καταδικασμένα να αποτύχουν αν δοκιμάσετε να σκέφτεστε συνειδητά για τις σκέψεις σας.

Συγκρίνετε την νοητική αυτή διαδικασία με τον συγχρονισμό χεριού-ματιών όταν προσπαθήσετε να πιάσετε μια μπάλα. Και τα δύο δουλεύουν καλύτερα αν γίνουν αυτόματα, χωρίς την παρέμβαση του συνειδητού.

Εάν επιτύχετε σε κάποιο τέτοιο κόλπο και επιθυμείτε να διατηρήσετε και να αναπτύξετε την ικανότητα χωρίς να τρελαθείτε τελείως, τότε προτείνουμε να μην αναζητήσετε εναλλακτικές ερμηνείες, αλλά να δεχθείτε την πιθανότητα πως το παρελθόν διατηρεί μια μορφή πλαστικότητας, ή ακόμα καλύτερα πως το παρελθόν δεν υπάρχει καν, αλλά ο φανταστικός αυτός χρόνος περιέχει πιθανότητες που περιορίζονται μόνο από τις συνθήκες του παρόντος.

~ απόσπασμα από το βιβλίο Psybemagick 

του Peter Carroll

Reprogramming software

Παλιότερα είχαμε γράψει για τα 8 εγκεφαλικά κυκλώματα, μεταφράζοντας το άρθρο από την Wikipedia και ξεκινώντας μια περιήγηση στο Prometheus Rising, το βιβλίο του Robert Anton Wilson όπου αναλύει και επεκτείνει την θεωρία αυτή του Tim Leary.

Σήμερα ερχόμαστε να προσθέσουμε άλλο ένα λιθαράκι στο section αυτό. Προέρχεται από το βιβλίο Illuminati Papers και μας παρουσιάζει κάποιους τρόπους αντιμετώπισης των 8 αυτών κυκλωμάτων χωρισμένα σε δύο κατηγορίες.

1 – Σενάρια που θα μας βοηθήσουν να βγούμε νικητές

2 – Σενάρια που θα μας αναγκάσουν να βγούμε χαμένοι.

Αναγνωρίζοντας κάποια «σενάρια» που «τρέχουν» στον εγκέφαλό μας είναι το πρώτο βήμα για τον επαναπρογραμματισμό τους. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να τα αντικαθιστούμε με τα αντίστοιχα σενάρια που θα μας βγάλουν νικητές. Στην αρχή θα πρέπει να παρακολουθούμε με προσοχή τον εαυτό μας και να κάνουμε την αντικατάσταση συνειδητά, αλλά με τον καιρό θα εντυπωθούν και θα ενσωματωθούν (τρία ζήτω για την Neuroplasticity παρακαλώ. Go nature!).

Τα 8 βασικά σενάρια νικητή	Τα 8 βασικά σενάρια χαμένου
Ι. Ο νικητής της Βιο-Επιβίωσης: «Θα ζήσω για πάντα, ή θα πεθάνω προσπαθώντας»	Ι. Ο χαμένος της Βιο-Επιβίωσης: «Δεν ξέρω πώς να προστατεύσω τον εαυτό μου»
ΙΙ. Ο συναισθηματικός-εδαφικός νικητής: «Είμαι ελεύθερος. Είσαι ελεύθερος. Μπορούμε να έχουμε ξεχωριστά τριπάκια, ή να συνυπάρχουμε στο ίδιο τριπάκι»	ΙΙ. Ο συναισθηματικός-εδαφικός χαμένος: «Όλοι οι άλλοι με τρομάζουν»
ΙΙΙ. Ο εννοιολογικός νικητής: «Μαθαίνω όλο και περισσότερα για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου και του πώς να μαθαίνω περισσότερα»	ΙΙΙ. Ο εννοιολογικός χαμένος: «Δεν μπορώ να λύσω τα προβλήματά μου»
IV. Ο κοινωνικοσεξουαλικός νικητής: «Αγάπα, και κάνε τη θέλησή σου»	IV. Ο κοινωνικοσεξουαλικός χαμένος: «Αυτά που μου αρέσουν είναι είτε παράνομα, είτε ανήθικα, είτε παχυντικά»
V.  Ο νευροσωματικός νικητής: «Τα συναισθήματά μου εξαρτώνται από το νευρολογικό μου know how»	V.  Ο νευροσωματικός χαμένος: «Δεν μπορώ να ελέγξω τον τρόπο που νιώθω»
VI. Ο μεταπρογραμματιστικός νικητής: «Φτιάχνω τις δικές μου συμπτώσεις, συγχρονικότητες, τύχη και Μοίρα»	VI. Ο μεταπρογραμματιστικός χαμένος: «Γιατί είμαι τόσο γκαντέμης;»
VII. Ο νευρογενετικός νικητής: «Η μελλοντική εξέλιξη εξαρτάται από τις αποφάσεις μου τώρα»	VII. Ο νευρογενετικός χαμένος: «Η εξέλιξη είναι τυφλή και απρόσωπη»
VIII. Ο νευροατομικός νικητής: «Στην επικράτεια του μυαλού, αυτό που πιστεύουμε ως αληθινό είναι αληθινό, ή γίνεται αληθινό μέσα σε όρια που αντιλαμβανόμαστε, μαθαίνουμε και πειραματιζόμαστε» (Δρ Τζον Λίλι)	VIII. Ο νευροατομικός χαμένος: «Δεν έχω ψυχικές ικανότητες, και αμφιβάλω αν έχει και κανένας άλλος»

Σημείωση: Οι ονομασίες των κυκλωμάτων μεταξύ Leary και Wilson μπορεί να διαφέρουν, αλλά είμαι σίγουρος πως μπορείτε να κάνετε τις αντιστοιχίες.

Heresy vol. I

Το Psybemagick του Pete είναι ένα μικρό αλλά περιεκτικό βιβλίο με κεφάλαια μιας σελίδας που λειτουργούν ως λογοτεχνικά "σφηνάκια".

Προφανώς ακολουθεί το format του Book of Lies του Θείου Αλ, προσαρμοσμένο φυσικά στην εποχή του Παν-Δαιμόνιον και απαλλαγμένο από τον λογοτεχνικό/αποκρυφιστικό ναρκισσισμό του.  

Είναι πνευματώδες, άμεσο, συμπυκνωμένο και ρέει εύκολα, για την ακρίβεια τελειώνει προτού καν το καταλάβεις. Φυσικά, όπως θα έπρεπε, το βιβλίο είναι ανοιχτό σε παραπάνω από μία αναγνώσεις και ο αναγνώστης θα λάβει πίσω ό,τι επενδύσει.

Τα κεφάλαια του βιβλίου με τον υπότιτλο Heresy, υπόσχονται να φέρουν αφρούς στο στόμα οποιουδήποτε Ανεριστικού Αποκρυφιστή και φυσικά δε θα μπορούσαμε παρά να τα λατρέψουμε.

Ας ξεκινήσουμε με το πρώτο μέρος:

Κεφάλαιο 20

Heresy I

Πνευματικότητα

Η Μαγεία δεν θα απελευθερωθεί από τον αποκρυφισμό ώσπου να στραγγαλίσουμε τον τελευταίο αστρολόγο με τα άντερα του τελευταίου πνευματικού γκουρού.

Μετά από δεκαετίες συσσωρευμένου θυμού στις επικρατούσες τάσεις ηλιθιότητας, προσφέρουμε κάτι που θα προσβάλει τον καθένα στα επόμενα κεφάλαια.

Ποτέ μην απορρίπτετε τις αρνητικές ρίζες κάθε εξίσωσης: πάντα να κοιτάζετε τη σκοτεινή πλευρά κάθε διαφώτισης.

Σχόλιο 20

Μόνο εξωφρενικοί παραλογισμοί απαιτούν πίστη. Ποτέ μην προσπαθήσετε να σχεδιάσετε μια πνευματικότητα πάνω σε βάσιμες ιδέες. Ξεκινήστε με κάτι πραγματικά ανόητο. Η άρνηση του θανάτου, του σεξ και της μαγείας είναι μια καλή αρχή.

Μπορείτε πολύ εύκολα να γίνεται πνευματικός γκουρού χρησιμοποιώντας την τεχνική του Γκέμπελς. Βρείτε ένα βολικό ψέμα και συνεχίστε να το επαναλαμβάνετε αρκετά δυνατά για όσο καιρό χρειαστεί ώσπου να σας πιστέψουν.

Η γλώσσα από μόνη της κάνει πιθανή τη θρησκεία. 

Η ανόητη εξίσωση 2+2=5 έχει τη δύναμη και το αποτέλεσμα ενός ιού ο οποίος θα γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα των μαθηματικών αν αφεθεί χωρίς διόρθωση. 

Οι ψευδείς γλωσσικές εξισώσεις που υποβόσκουν κάτω από διάφορες τάσεις πνευματικότητας έχουν παρόμοιο αποτέλεσμα στη σκέψη. 

Άσκηση: 

Αναγνωρίστε τις λανθασμένες γλωσσικές εξισώσεις που δημιουργούν τις παρακάτω ιδέες:

Η Υπέρτατη Ύπαρξη

Υψηλά Όντα

Πνευματικές Αξίες.

Χαοκρατία

~ bits and pieces από  το Psybermagick του Pete Carroll

Μας πήρε δύο εκατομμύρια χρόνια για να εξελίξουμε την πολιτική επιστήμη από το επίπεδο των πιθηκίσιων φιλονικιών στο επίπεδο κατανόησης ενός εξάχρονου παιδιού.

Στην αυγή του νέου αιώνα, η ερώτηση «Τι θα διαδεχτεί την δημοκρατία» φαίνεται τόσο αδιανόητη όσο ήταν η ερώτηση «Τι θα διαδεχτεί τον μονοθεϊσμό» τον 14^ο αιώνα.

Ποιος μπορεί να σκεφτεί κάποια πρόοδο, κάποια εξέλιξη, πάνω στο λιγότερο κακό από όλα τα πολιτικά συστήματα που έχουν δοκιμαστεί μέχρι τώρα;

Το πρόβλημα:

1. Πρέπει να μετακυλήσουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης, καθώς οι περισσότεροι από εμάς έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε.
2. Κανένας ο οποίος θέλει πολιτική δύναμη δε θα πρέπει να την έχει.
3. Οι εκλεγόμενοι πολιτικοί διατηρούν τη δύναμή τους με το να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Stasis quo και άρα δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποστασιοποιημένα και να χρησιμοποιήσουν τη γνώση που πιθανώς να έχουν αποκτήσει με την πολυτέλεια του χρόνου που έχουν.
4. Τα εκλεγόμενα σώματα μεταθέτουν το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής τους σε άτομα τα οποία συμπεριφέρονται σαν μονάρχες και στη συνέχεια ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο και την ενέργεια τους σε ενδοπολιτικές συγκρούσεις προσπαθώντας να διατηρήσουν τη δύναμή τους.

Αν έχουμε οποιαδήποτε πίστη στις στοχαστικές αρχές στις οποίες χρωστάμε την ύπαρξη και την πραγματικότητά μας, τότε ίσως οφείλουμε να διαλογιστούμε πάνω στην Χαοκρατία.

Ας προχωρήσουμε στην εκλογή ενός νομοθετικού σώματος με εντελώς τυχαία μέσα. Ας ανταμείψουμε αυτούς που θα εκλεγούν με μισθούς που θα τους θέτουν υπεράνω διαφθοράς. Ας αντικαθιστούμε μισούς από αυτούς με εντελώς τυχαία μέσα μετά από κάποια χρόνια.

Η Χαοκρατία θα περιέχει αντιπροσώπους από όλα τα στρώματα της κοινωνίας, από όλες τις ηλικίες και φύλα.

Η Χαοκρατία θα μπορούσε να έχει την βοήθεια από μια δημόσια υπηρεσία η οποία θα παρέχει συμβουλές.

Η Χαοκρατία θα μας απελευθερώσει από την σύγκρουση της κομματικής πολιτικής ιδεολογίας με τη συνείδηση, όπως επίσης και από την κακόγουστη φάρσα του να αναγκαζόμαστε να ψηφίζουμε επαγγελματίες ψεύτες.

Μια Χαοκρατική κυβέρνηση μπορεί να συζητά δημόσια αλλά να ψηφίζει μυστικά.

Το αποτέλεσμα μιας τέτοια ψηφοφορίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αρχηγός κράτους, αντί να δίνεται η δύναμη αυτή σε ένα μόνο άτομο.

Εμπιστευόμαστε τις ζωές των ανθρώπων σε τυχαία εκλεγμένους ενόρκους ως την μόνη δίκαιη μέθοδο, γιατί να χρησιμοποιούμε λιγότερο δίκαιες μεθόδους για ένα κράτος ή έναν πλανήτη;

Ηχορύπανση

[…] Κάνω έναν διαχωρισμό στις πληροφορίες που δέχομαι. Υπάρχουν οι πληροφορίες που μπορούν να ελεγχθούν με εμπειρικά μέσα, σε αντίθεση με τον «θόρυβο», τα πράγματα δηλαδή (ή μη-πράγματα) για τα οποία μπορεί μόνο να γίνεται θόρυβος και ακατάσχετη φλυαρία.

Παραδείγματα:

[Α] Μπορώ να πω: «Αν ανοίξεις αυτό το κουτί που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι, θα βρεις 3 σοκολατάκια μέσα». Αν πας στο κουτί που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι και το ανοίξεις, στο αισθητηριακό μας συνεχές, θα μπορέσεις να επιβεβαιώσεις ή όχι την πρότασή μου γιατί αναπόφευκτα θα βρεις:

[1] Λιγότερα από 3 σοκολατάκια, ίσως και κανένα

[2] Ακριβώς 3 σοκολατάκια

[3] Περισσότερα από 3 σοκολατάκια

Όπως είναι εμφανές, τα αποτελέσματα [1] και [3] απορρίπτουν την πρότασή μου, το αποτέλεσμα [2] την επιβεβαιώνει.

Αλλά μπορώ επίσης να πω: [Β] «Αν ανοίξεις τον Θεό και κάνεις μια παρόμοια έρευνα, θα βρεις μέσα του 3 πρόσωπα», όπως ισχυρίζονται οι Χριστιανοί Μάγοι. Καμία έρευνα στο αισθητηριακό μας συνεχές δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει αυτή την πρόταση. Οι επιστήμονες φιλόσοφοι συνήθως κατατάσσουν παρόμοιες προτάσεις (προτάσεις που δεν μπορούν ούτε να επιβεβαιωθούν ή να απορριφθούν) στην κατηγορία των ανόητων (με την έννοια ότι στερούνται νοήματος).

Εγώ, ακολουθώντας τον Κορζύμπσκι, τις αποκαλώ θόρυβο, και πιστεύω πως δεν μπορούμε να αποκτήσουμε καμία ιδέα για την θέση μας στο χωροχρόνο αν μπερδεύουμε συνέχεια δηλώσεις, πληροφορίες τύπου [Α], με δηλώσεις, θόρυβο τύπου [Β].

[…]

Ο διαχωρισμός μεταξύ των δύο τύπων φαίνεται να είναι αναγκαίος για την πνευματική και σωματική μας υγεία, κι αυτό γιατί όλες οι μορφές παρανόησης, πλάνης, μαζικής υστερίας, παραισθήσεων, δόγματος, «τρέλας», απολυτότητας, «ιδεαλισμού», ιδεολογίας, ηλιθιότητας, εμμονής κλπ βασίζονται πάνω στον μη διαχωρισμό τους.

Οι άνθρωποι που απελευθέρωσαν δηλητηριώδη αέριο στο μετρό του Τόκιο, οι Ναζιστές, οι Μαρξιστές, οι φανατικοί Άθεοι, οι φανατικοί Χριστιανοί, οι Σαϊεντολόγοι, οι Πραγματιστές, όλοι αυτοί (και πολλοί άλλοι ακόμα) είναι κάποια από τα παραδείγματα των απύθμενων τρόμων που δημιουργήθηκαν από την ένωση δηλώσεων του Τύπου [Α] με τον τύπο [Β].

[…]

http://www.rawilson.com/thoughts.html

The Last Words of Hassan I Sabbah

Listen my forever! 

of the And in and out sell to Eve-R ground. 

Listen last, from forever! 

what my words, say unborn. 

you And for lavatory, forever! 

filth anywhere! 

sell filth bodies, nations Listen to what lavatory, unborn take you... 

you don't take the powers to Listen...

deals last what for boards, syndicates, ... 

words my sons my to you, if you, behind you...

not us, them them are worms! 

all cards deal forever! 

I doing! Not cards, words. 

Are these earth? it of parasites! 

shit take eat, eat cards them of are to Show business.

" Are "- syndicates worms! 

that boardsdon't let words are and business. 

Are out the air, Are air, tell eat are all tell again, all are it the what let the tell worms! 

let that and you men! it forever! 

us, are the words disaster, the words the Venusians, Tape boards of and and Are the what you Are let to business. 

Are did earth? pay - Tape earth? 

out are play tell all doing! 

it and things these words back. all cards powerful  

disaster! Don't disaster! Don't cancer all. out! Disaster, things.

http://www.languageisavirus.com/cutupmachine.html

Hail King Mob, All Hail Barbelith!

Για όσους δεν το ξέρουν, είμαστε μεγάλοι φαν του κ. Grant Morrison. Έχουμε βιώσει πολλές «νοήμονες συμπτώσεις» (ο Politically correct όρος να λες συγχρονικότητες) μαζί του.

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί βαριέμαι, μεγάλα παιδιά είστε (και να μην είστε έχετε Internet οπότε μπείτε στον κόπο και ακολουθείστε το νήμα, ναι;) αλλά προτείνουμε να διαβάσετε το Invisibles, κόμικ και hypersigil project του κ. Morrison με καθαρά Discordiaνή κατεύθυνση.

Αυτό που μπορεί να μην έχετε υπόψη, είναι πως ο κ. Morrison είναι επηρεασμένος πολύ από τις ιδέες του Robert Anton Wilson του Timothy Leary και του Peter Carroll, ασχολείται με τον αποκρυφισμό και συγκεκριμένα με το ρεύμα του Chaos Magick και μάλιστα είχε μιλήσει εκτενώς για όλα αυτά τα θέματα στο Disinformation Con του 2000, ένα συνέδριο που έχει αφήσει ιστορία καθώς μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι: Robert Anton Wilson, Kenneth Anger, Douglas Rushkoff κ.α.

Εδώ παραθέτουμε την ομιλία του κ. Morrison. Αν δεν την έχετε δει δείτε την, θα σας λύσει όλες τις απορίες. Αν την έχετε δει ξαναδείτε την για τον ίδιο λόγο!

Hail Eris!

All Hail Barbelith!

Talking about Illumination!

Μερικές φορές, η Φώτιση έρχεται με τους πιο παράξενους τρόπους και στις πιο ανύποπτες στιγμές. Στην περίπτωση της Τζιλ Μπόλτι Τέηλορ ήρθε με ένα εγκεφαλικό.
Ας αφήσουμε την Τζιλ να μας πάει μια σπάνια (και απίστευτα λεπτομερή) βόλτα στην ιδιότυπη μύησή της στο club των Πεφωτισμένων.




Εδώ, μπορείτε να βρείτε και το προσωπικό site της Dr Jill, όπως επίσης και το βιβλίο που έχει εκδώσει, σχετικά με την απίστευτη εμπειρία της.

Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον: Η Μαγεία της Γλώσσας

Ποτέ δεν έχουμε απευθείας εμπειρίες  από «σκέψεις», «αντιλήψεις», «διαισθήσεις», «αισθήσεις», «σωματικά συμπτώματα». Ανακαλύπτουμε τις κατηγορίες αυτές μετά το συμβάν. Αυτό που ζούμε, νανοσεκόντ μετά από νανοσεκόντ, είναι οι συνεχείς αντιδράσεις του οργανισμού-σαν-σύνολο απέναντι στο περιβάλλον-σαν-σύνολο, συμπεριλαμβανομένων των φωνητικών σημάτων που λαμβάνουμε από τους άλλους. Αυτά τα εισερχόμενα φωνητικά σήματα παράγουν μέσα μας αντιδράσεις του οργανισμού-σαν-σύνολο, οι οποίες πολλές φορές μετουσιώνονται σε ένα αντίστοιχο σήμα ως απάντηση.

Τα παραπάνω είναι απλά νευροβιολογικά συμπεράσματα.

Αλλά ας υποθέσουμε ότι σας σημαδεύω με ένα σαμανιστικό κόκαλο-θανάτου και απαγγέλω μια κατάρα. Ή ότι μουρμουρίζω μια Μαγική Λέξη που σας αναστατώνει και σας απειλεί όσο η λέξη «γαμήσι» αναστατώνει και απειλεί τους Πιστούς Χριστιανούς. Δεν ξέρουμε ποτέ οργανικά όσα ξέρουμε θεωρητικά. Κάποια κομμάτια μας παραμένουν πιθηκίσια, παιδικά, ανενεργά, μηχανικά κτλ.

Παράδειγμα: Θυμίζετε συνεχώς και συνειδητά στον εαυτό σας ότι μπορείτε να κάνετε σαφή διαχωρισμό μεταξύ μιας «ταινίας» και της «πραγματικής ζωής». Στη συνέχεια πηγαίνετε στο πιο πρόσφατο σπλάτερ/θρίλερ που παίζει στο σινεμά και παρατηρήστε πόσες φορές ο σκηνοθέτης σας ξεγελά με μαγικά κόλπα και εκμαιεύει στιγμιαία ξεσπάσματα, εσωτερικά ή εξωτερικά αντανακλαστικά, ξηροστομία, συσπάσεις μυών, άλλα συμπτώματα δυσδιάκριτα μεν, αλλά πραγματικά και μετρήσιμα, αγωνία και πολλές φορές πρόσκαιρο πανικό που σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει ναυτία και τάση για εμετό.

Παράδειγμα #2: Θυμίζοντας πάλι συνεχώς και συνειδητά στον εαυτό σας τη διαφορά μεταξύ «ταινιών» και «πραγματικής ζωής» παρακολουθήστε μία ταινία σκληρού πορνό. Παρατηρήστε πόση ώρα θα σας πάρει προτού σωματικές αντιδράσεις καταδείξουν πως έχετε, ας πούμε, αφήσει πίσω σας αυτή τη διάκριση.

Σημειώστε επίσης πως τα παραπάνω είναι πολύ απλές και ασήμαντες περιπτώσεις. Ο ρόλος της Μαγείας στις γλωσσικές αλληλεπιδράσεις έχει πολύ συγκεκριμένες και τρομακτικές πολλές φορές επιπτώσεις. Για παράδειγμα: Καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανθρώπων που κυριολεκτικά πέθαναν από κατάρες σαμάνων και «κόκαλα-θανάτου» -- The Psychobiology of Mind-Body Healing, by Ernest Lawrence Rossi, Norton, 1988, page 9-12.

Εξίσου έγκυρες περιπτώσεις ανθρώπων που θεραπεύτηκαν από «θαύμα», μέσω «ευλογιών», περιπτώσεων placebo κλπ.

Κάθε φορά που κάποιος άνθρωπος λέει μια πρόταση σε κάποιον άλλο μπορεί να του προκαλέσει, να του μεταφέρει μια ευλογία ή μια κατάρα χωρίς καν να το θέλει.

Θυμηθείτε το αυτό την επόμενη φορά που θα θυμώσετε.

http://www.rawilson.com/thoughts.html

Paradigm Shift

Είναι εύκολο πολλές φορές, χωρίς καν να το καταλάβουμε, να αυτοπεριορίσουμε την οπτική μας. Να μείνουμε κολλημένοι στο Δέντρο, ενώ δίπλα μας ζει, αναπνέει, αναπτύσσεται και πεθαίνει ένα ολόκληρο Δάσος, ένας ολόκληρος Πλανήτης, ένα ολόκληρο Σύμπαν.

Μπλεγμένοι μέσα στην εσωστρεφή σπείρα των κοινωνικών και οικονομικών δομών/δεσμών, χάνουμε όχι κάποιο μεταφυσικό νόημα, αλλά μια υπαρκτή ομορφιά και μια μοναδική ευκαιρία. Να την ρουφήξουμε, να την χαρούμε, να την απολαύσουμε.

Ο πλανήτης μας είναι μεγάλος, πολύ μεγάλος και πολύ όμορφος. Και η ζωή πάνω του είναι πολύχρωμη, ποικιλόμορφη και συναρπαστική. Τόσο πολύ μάλιστα που δύσκολα χωράει σε έναν μόνο νου.

Το Baraka γυρίστηκε το 1992. Εμπνευστής και δημιουργός ο Ron Fricke. Πρόκειται για ένα πολύχρωμο ταξίδι που αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο την Ζωή στον πλανήτη μας. Αλληγορικό, αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστικό, παίρνει τον θεατή και τον ξεναγεί στον πλανήτη Γη. Αμείλικτα. Δεν είναι πάντα ευχάριστο, ειδικά όταν μας ξεγυμνώνει τις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά είναι αληθινό. Ή για να ακριβολογούμε, περισσότερο αληθινό από πολλά άλλα πράγματα τα οποία μονοπωλούν τους επεξεργαστικούς κύκλους τους εγκεφάλου μας σαν κακόβουλα λογισμικά που εγκαταστάθηκαν παρά τη θέλησή μας...

Ο Ron, ετοιμάζει επίσης ένα νέο κινηματογραφικό ταξίδι, με τίτλο Samsara, το οποίο θα κάνει την εμφάνισή του τον Αύγουστο του 2012. Αναμένουμε.

Το παραθέτω εδώ σε χαμηλή ανάλυση, αλλά προτείνουμε να κατεβάσετε αυτό το torrent σε αξιοπρεπή ανάλυση, ώστε να το απολαύσετε όπως του αξίζει.

Αν πάλι θέλετε, μπορείτε να παραγγείλετε το blu-ray από δω.

Καλό ταξίδι.

RAW, Leary and Burroughs archives in youtube

Με αφορμή αυτό το βίντεο που πόσταρε ένας φίλος...

...ακολούθησα τον ψηφιακό μίτο και έπεσα πάνω σε όλα (;) τα ηχητικά ντοκουμέντα και βίντεο του RAW, μαζεμένα σε ένα μέρος, για να μην ψαχνόμαστε:

http://www.youtube.com/user/RAWarchive

Και μιας και ακολουθούμε το μίτο, ας περάσουμε μια βόλτα και από το αρχείο του Mr Timothy Leary...

http://www.youtube.com/user/TimothyLearyArchive

...χωρίς φυσικά να αφήσουμε παραπονεμένο τον W. S. Burroughs...

http://www.youtube.com/user/WSBurroughsArchive

Ας ευχαριστήσουμε όλοι μαζί τον χρήστη(-ες) που μπήκε(-αν) στον κόπο να τα συγκεντρώσει(-ουν) και να τα ανεβάσει(-ουν) λοιπόν, κι ας μην το δει(δουν) ποτέ! Such is the futility of the digital world...

Ευχαριστούμε!

Πώς να σκοτώσετε ένα Θεό

Ας το παραδεχτούμε. Όλοι τους έχουμε μισήσει, κατά καιρούς. Από την διεστραμμένη αίσθηση χιούμορ που έχουν, μέχρι το σύνδρομο ανωτερότητας που τους χαρακτηρίζει εδώ και τόσους αιώνες, οι Θεοί είναι για τους ανθρώπους ότι οι άνθρωποι είναι για τους σκύλους.

Στην Κάλι Γιούγκα της εποχής του Πανδαιμόνιον, οι ρόλοι αντιστρέφονται. Οι Θεοί γίνονται έκπτωτοι βασιλείς που πολλές φορές διατηρούν τη θέση τους λόγω συνήθειας ή παραδόσεων. Άλλες φορές, αν είναι ιδιαιτέρως ενοχλητικοί, έχουν την τύχη του Λουδουβίκου.

Αλλά τι είναι ένας Θεός, και πως τον σκοτώνουμε;

Οι θεωρίες σχετικά με αυτό ποικίλουν. Η επικρατούσα επιστημονική θεωρία λέει πως ο Θεός είναι ένας μουσάτος μπάρμπας στον ουρανό (όχι τον πλανήτη Ουρανό, αλλά αυτό το μπλε πράμα που είναι από πάνω μας όταν είναι μέρα), ο οποίος περνάει την αιωνιότητα βασανίζοντας -με πρωτότυπους, είναι η αλήθεια, τρόπους- όσους αρνούνται να πιστέψουν σ’ αυτόν. Είναι αλάνθαστος, παντοδύναμος, πανταχού παρών και έχει ιδιαίτερη αδυναμία στην αιμομιξία και στις μαζικές δολοφονίες. Είναι εύκολο να τον σκοτώσετε. Αν τον πετύχετε ενσαρκωμένο απλά τον σταυρώνετε και ξεμπερδεύετε (φροντίστε μόνο να τον διαμελίσετε και να καταναλώσετε το σώμα του για να μην σας παίξουν κανένα βρώμικο κόλπο). Διαφορετικά μπορείτε να τον καταργήσετε: Με την ερώτηση «εφόσον είσαι παντοδύναμος, μπορείς να σκοτώσεις τον εαυτό σου / μπορείς να σταματήσεις να υπάρχεις;», δημιουργείται μια λογική λούπα που τον καταργεί σχεδόν αυτόματα.

Μια άλλη θεωρία λέει πως οι Θεοί –πληθυντικός- δεν είναι τίποτε άλλο από προσωποποιημένες αρχετυπικές δυνάμεις της φύσης. Αυτοί είναι λίγο πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν, καθώς η απλή λογική δεν αρκεί, οι δυνάμεις τις οποίες προσωποποιούν, είναι εξάλλου, παντού γύρω μας. Για να σκοτώσετε έναν τέτοιο Θεό πρέπει να τον απομυθοποιήσετε σταδιακά. Χρησιμοποιώντας επιστημονικές θεωρίες και δεδομένα, αφαιρείτε σιγά σιγά τα στρώματα μυστηρίου και μαγείας που τον περιβάλλουν, του δίνουν υπόσταση και δύναμη, ώσπου στο τέλος δε μένει τίποτα άλλο από παλιές ιστορίες και αλαφροΐσκιωτοι μύθοι.

Μια Τρίτη θεωρία λέει πως οι Θεοί (και οι Δαίμονες) κατοικούν μέσα στο κεφάλι μας, είναι σκεπτομορφές και δημιουργήματά μας, τα οποία μάλιστα δεν τα σκεφτήκαμε καν εμείς, αλλά «φυτεύτηκαν» στο κεφάλι μας από παλιότερες γενιές. Αυτοί είναι και οι δυσκολότεροι. Θα πρέπει το άτομο να επαναπρογραμματίσει τον εγκέφαλό του και να σταματήσει συνειδητά να πιστεύει στο Θεό αυτό. Πολλές φορές βοηθάει και η επιτηδευμένη ιεροσυλία, η βεβήλωση και η συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει κανείς εκεί να σε τιμωρήσει για αυτό που έκανες. Με τα λόγια του RAW, φωνάξτε δυνατά: "Αν είσαι εκεί, σε προκαλώ να ρίξεις φωτιά να με κάψεις:", στη συνέχεια περιμένετε λίγο και αν όλα πάνε καλά, σηκώστε το μεσαίο δάχτυλο και απελευθερωθείτε. 

Μέρες που είναι, σκοτώστε κι εσείς ένα Θεό. Μπορείτε!

Και οι ποιητές; Που είναι οι ποιητές;

Ποτέ δεν τους συμπάθησα. Πιθανότατα ποτέ δεν τους κατάλαβα. Όταν θες να πεις κάτι, πες το ευθέως. Μην τσιγκουνεύεσαι τις λέξεις, δωρεάν είναι. Γιατί πρέπει εγώ να βουτήξω στα βάθη του ψυχισμού του «Ποιητή» και να κολυμπήσω μέσα από άσχετες εικόνες για να δω μισοκρυμμένο ένα νόημα;

Όπως και να έχει, δέχομαι τις ενστάσεις και την κριτική σε αυτό το θέμα. Οι Ποιητές απολαμβάνουν μια Ιερότητα από όλους, ακόμα και από αυτούς που δεν τους καταλαβαίνουν. Αντιθέτως, όλοι είναι αμείλικτοι με συγγραφείς πρόζας, προφανώς επειδή αυτοί δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από ασαφή νοήματα για να κρύψουν την απουσία τους.

But I digress. Όπως σε όλα, υπάρχουν κακοί Ποιητές (don’t get me started again) και καλοί ποιητές. Κατά τη γνώμη μου, λίγοι αξίζουν τον τίτλο, οι καλοί δεν είναι πολλοί, αλλά είναι εξαιρετικοί.

Οι λέξεις έχουν δύναμη και οι Ποιητές το ξέρουν αυτό. Ακόμα και το όνομα δεν είναι τυχαίο. Ποιητής. Δημιουργός. Δημιουργός πραγματικοτήτων. Μάγος. Οι Ποιητές είναι Μάγοι. Μάγοι λέξεων, word magick εις την Αγγλικήν. Οι λέξεις έχουν δύναμη και οι ποιητές την νιώθουν. Και την μεταφέρουν. Αυτό τους το αναγνωρίζω και για αυτό τους σέβομαι.

Όταν η πραγματικότητα χρειάζεται αλλαγή, τότε ο κόσμος στρέφεται στους Ποιητές για να οραματιστούν τη νέα πραγματικότητα. Να δουν τον κόσμο μπροστά και να ρίξουν πίσω σε εμάς τους υπόλοιπους ένα μίτο ώστε να οδηγηθούμε στον λαβύρινθο. Να διαλέξουν τις λέξεις, η δύναμη των οποίων θα βοηθήσει στην αποδόμηση της υπάρχουσας κατάστασης και θα δώσει το έδαφος για να ανθίσει κάτι άλλο. Όχι απαραίτητα καλύτερο η χειρότερο. Αλλά κάτι άλλο.

Οι Ποιητές είναι οι προφήτες της αλλαγής.  Εδώ, σήμερα, τώρα, που είναι οι Ποιητές; Μήπως τους έχει δει κανείς; Τους ψάχνω.

Αγαπητέ Μπομπ,

Κατ’ αρχήν σου εύχομαι χαρούμενη επέτειο θανάτου. Ελπίζω να απολαμβάνεις την απαλλαγμένη από σωματικούς πόνους μη-ύπαρξή σου, σε όποια μορφή κι αν είναι, ή δεν είναι.

Ελπίζω επίσης να μη σου ανατέθηκε κιόλας νέο σώμα, γιατί με όλα αυτά που έκανες με το προηγούμενο, πραγματικά σου αξίζουν περισσότερες διακοπές. Σε περίπτωση φυσικά που αποφάσισες να έρθεις για τις εορταστικές εκδηλώσεις του 2012 ελπίζω να το ευχαριστιέσαι.

Τα πράγματα στο πεδίο μας δεν πάνε πολύ καλά. Ο παντοδύναμος θεός του Χρήματος έχει γίνει ακόμα πιο αιμοδιψής από όσο τον θυμάσαι και τα Ιερατεία του έχουν ακρωτηριάσει οποιαδήποτε μορφή ελεύθερης συνείδησης είχε απομείνει.

Όχι ότι τα ανθρώπινα παιχνίδια έχουν περισσότερη σημασία απ’ ότι πάντα είχαν. Η κυριαρχία του κόσμου και όλα τα κέντρα εξουσίας με κάνουν να θέλω να σηκώσω τους ώμους με αδιαφορία.

Ωραία, καταφέρανε να ευνουχίσουν και να στειρώσουν το ανθρώπινο είδος. Συγκέντρωσαν όλα τα χρήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν στο κάτω κάτω. Έβαλαν ταμπέλες σε όλη την έκταση της γης και την οικειοποιήθηκαν. Σήκωσαν σημαία ιδιοκτησίας ακόμα και στη Σελήνη. Μας έβαλαν να παραδώσουμε πειθήνια τις ψυχές μας.

Κέρδισαν.

Ε και;

Τέλος πάντων, πάμε σε πιο σημαντικά θέματα.

ROBERT ANTON WILSON
Read his books.
It's just like taking LSD. Without the bad trips.
...maybe...

Η απουσία σου, που λες, από εδώ, είναι φανερή. Δεν είναι απλά οι σκέψεις και οι αναλύσεις που θα έκανες, είναι και η ενέργειά σου σα σύνολο. Λείπει από το ανθρώπινο γκεστάλτ και λείπει και από εμάς που σε γνωρίζαμε, ο καθένας με τον τρόπο του.

Θυμάμαι ότι πριν καν σε διαβάσω για πρώτη φορά, σε σνόμπαρα τρελά. Οι φίλοι μου είχαν ήδη διαβάσει το Illuminatus! και παραμιλούσαν. Είχαν πέσει σε φρενίτιδα. «Πρέπει να το διαβάσεις!», μου έλεγαν κι εγώ άκουγα "πρέπει" και έβγαζα περισσότερα σπυράκια από αυτά που ήδη είχα. «Τις βαριέμαι τις συνομωσιολογικές θεωρίες με τους Illuminati, όλο τα ίδια και τα ίδια αναμασάνε», έλεγα και χασμουριόμουν επιδεικτικά, για να με δουν όλοι.

Αλλά από την άλλη, ίσως και να έκανα καλά. Σε διάβασα όταν έπρεπε. Για την ακρίβεια έχω αναπτύξει μια θεωρία. «Όλοι» σε διαβάζουν όταν πρέπει. Ακόμα και αυτοί που δε σε διαβάζουν, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Λίγο πριν πεθάνεις, σε ανακάλυψα από «κοντά» στο Maybe Logic Academy. Δεν πρόλαβα να παρακολουθήσω κάποιο course σου, αλλά συμμετείχα στο random διδαδικτυακό πείραμα Tarot που έκανες. Θα άνοιγες μια τράπουλα Thoth και θα έστελνες τυχαία τα φύλλα σε όσους συμμετείχαν. Είχες δηλώσει, με το χιούμορ που σε χαρακτήριζε, ότι θα κρατούσες την κάρτα του Θανάτου για τον εαυτό σου.

Θυμάμαι να πιάνω το γράμμα όταν τελικά έφτασε και να ξεροκαταπίνω. Είχε ημερομηνία αποστολής την 5^η Σεπτεμβρίου, την ημερομηνία των γενεθλίων μου. Αν αυτό δεν είναι επίδειξη Μαγείας, τότε δε ξέρω τί είναι. Η κάρτα ήταν ο Τρελός. Είναι ακόμα φυλαγμένη μέσα στο φάκελο, από φόβο μη και χαλάσει. Άλλοι κλειδαμπαρώνουν χρυσό, άλλοι λεφτά, εγώ κάρτες Tarot με σφραγίδα από το σπειροειδές δαχτυλίδι. To each his own I guess.

Φέτος, όπως και κάθε χρόνο θα βάλω ένα σφηνάκι ουίσκι για σένα. Έλα καμιά βόλτα να τα πούμε.

Γεια σου Δάσκαλε και χαιρετίσματα στον Μ.

Η Μηχανή των Ευχών

Μετά τη Μηχανή των Ονείρων, που είχαμε παρουσιάσει κάποιο καιρό πριν, επανερχόμαστε με ένα νέο πείραμα, τη Μηχανή των Ευχών. Πρωτεργάτης πάλι ο κος Burroughs, ο οποίος αν και δεν την ανακάλυψε ο ίδιος, την χρησιμοποίησε επαρκώς ώστε να μπορεί να βγάλει κάποια συμπεράσματα και να δώσει κάποιες συμβουλές πάνω στο θέμα. Προτρέχω όμως. Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα...

Είναι ένα όνειρο παλιό όσο η  ανθρωπότητα, να μπορεί να κάνει ευχές και να πραγματοποιούνται με ένα μαγικό τρόπο. Έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στη λογοτεχνία με διάφορους τρόπους, ειδικά με το μοτίβο «κάνε τρεις ευχές, μπλα μπλα μπλα». Συνήθως δεν καταλήγει πολύ καλά για αυτούς που κάνουν τις ευχές, επειδή παίρνουν αυτό ακριβώς που ζήτησαν…

Για παράδειγμα ένα κλασικό μοτίβο των τριών ευχών πάει ως εξής: η πρώτη ευχή σχεδόν πάντα αφορά λεφτά. Πολύ κακή ιδέα. Ηλίθια θα τολμούσα να πω, but there you have it. Η δεύτερη ευχή, σαν κάποιον που γλιστράει σε πάγο και προσπαθεί να αποφύγει το πέσιμο, απλά το κάνει πιο εντυπωσιακό και σχεδόν αστείο. Η τρίτη ευχή προσπαθεί να συμμαζέψει το χάος που προκάλεσαν οι άλλες δύο και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας θα είναι τυχεροί αν καταφέρουν να επιστρέψουν στην πρότερη κατάσταση που βρίσκονταν πριν κάνουν τις ευχές, την οποία τώρα φυσικά βλέπουν ως ιδανική μετά από όλα αυτά που πέρασαν.

Το πρώτο πράγμα λοιπόν που πρέπει να μάθουμε, προτού καν μιλήσουμε για το μηχανισμό εκπλήρωσης των ευχών, είναι το πως να κάνουμε ευχές με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μας γυρίσουν μπούμερανγκ, ώστε να έχουμε τις λιγότερες πιθανές απώλειες. Δεν είναι εύκολο πράγμα να το κάνεις και οι λέξεις εδώ παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.

Στην αρχή τουλάχιστον, καλό είναι να αποφεύγουμε ευχές με σαφή υλικά αποτελέσματα (εκτός αν θέλετε να γίνετε ήρωες ιστορίας). Είναι γνωστές οι περιπέτειες κάποιου που ζήτησε να αποκτήσει λεφτά, για να ξυπνήσει την άλλη μέρα με τα νέα του θανάτου κάποιου αγαπητού συγγενή ο οποίος του άφησε μια διόλου ευκαταφρόνητη κληρονομιά… Ή εκείνου που ζήτησε να επανέλθει στη ζωή η νεκρή του αγάπη, μόνο για να ξυπνήσει από περίεργους ήχους τη νύχτα και να βρει ένα μισοσαπισμένο ζόμπι στο κατώφλι του…

Κατά δεύτερον μην κάνετε ευχές με ενσωματωμένη αρνητικότητα έστω και σε λεκτικό επίπεδο. Ευχές που ξεκινάνε με τις φράσεις «Δεν θέλω» ή «Θέλω να μην» έχουν αποτύχει προτού καν ξεκινήσουν το ταξίδι τους. Στην καλύτερη περίπτωση δε θα γίνει τίποτα. Αλλά επειδή το σύμπαν δε λειτουργεί με τις «καλύτερες περιπτώσεις», το πιθανότερο είναι πως θα συμβεί αυτό ακριβώς που ζητάτε να μη συμβεί.  Η αρνητικότητα και σε συναισθηματικό επίπεδο πρέπει να αποφεύγεται επίσης. Δεν έχει νόημα να εύχεστε κάτι αισιόδοξο όταν έχετε απαισιόδοξη συναισθηματική κατάσταση, αυτό που θα καταφέρετε είναι να υλοποιήσετε αυτό που νιώθετε.

Κατά τρίτον πρέπει να θέλετε πραγματικά να συμβεί αυτό που ζητάτε. Ευχές με περιορισμούς και με «αλλά» είναι καταδικασμένες Ή κάντε το με όλη την ψυχή και το μυαλό σας, ή μην το κάνετε καθόλου. Αν είναι η ευχή να πυροδοτεί ένα τεράστιο εσωτερικό debate σχετικά με ηθικά ζητήματα και ανησυχίες και μπλα μπλα μπλα, τότε ξαναγυρίστε στον πίνακα σχεδιασμού.

Κατά τέταρτον πρέπει να θέτονται συγκεκριμένα όρια μέσα στα οποία θα πραγματοποιηθεί η ευχή. Για να επιστρέψουμε στο παράδειγμα των χρημάτων, η ευχή «Θέλω να αποκτήσω λεφτά» είναι σα να χώνεις το χέρι σου μέσα σε κυψέλη τίγκα στις μέλισσες για να αρπάξεις το μέλι. «Θέλω να πάρω αύξηση 200 ευρώ στη δουλειά που βρίσκομαι τώρα» είναι πολύ καλύτερο, καθώς έχει θέσει κάποια όρια, όπως την πηγή των χρημάτων και το ποσό, παρόλο που δεν είναι τέλεια σαν ευχή. Για παράδειγμα μπορεί να πάρω την αύξηση, αλλά να συνοδεύεται με καινούργιες ευθύνες, με διευρυμένο ωράριο κλπ...

Κατά πέμπτον πρέπει να διατηρούμε μια ουδέτερη και θετική στάση σχετικά με την έκβαση της ευχής. Αυτό είναι λίγο δύσκολο να περιγραφεί και να επιτευχθεί. Κάποιος θα μπορούσε να το περιγράψει ως μια ήρεμη σιγουριά ότι η ευχή θα υλοποιηθεί. Αν δεν υπάρχει αυτή η νοητική κατάσταση, τότε παίρνει μπρος εξής μηχανισμός: «Άραγε δουλεύει στα αλήθεια αυτό το μαραφέτι;», «Χμμ, έχουν περάσει Χ μέρες/ώρες και δεν έχει γίνει τίποτα», «Λες να μη γίνει τίποτα τελικά;», «Μπα, τελικά δε δουλεύει». Το αποτέλεσμα; Το μαντέψατε. Δε θα γίνει τίποτα.

Τώρα μπορούμε να μπούμε στο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης, τη Μηχανή των Ευχών, η οποία είναι πολύ απλή ουσιαστικά. Αποτελείται από 3 μέρη: Δύο λεπτά φύλλα χαλκού τα οποία συνδέονται με έναν ενισχυτή, ο οποίος συνδέεται με μια κεραία. Τοποθετούμε τον μαγικό σύνδεσμο ανάμεσα στα φύλλα χαλκού: φωτογραφία, τρίχα, νύχια, κλπ… (μέθοδοι συμπαθητικής μαγείας). Στη συνέχεια σκεφτόμαστε την ευχή που θέλουμε να κάνουμε και συγκεντρωνόμαστε σ’αυτήν. Την οπτικοποιούμε και την τοποθετούμε ανάμεσα στα φύλλα χαλκού μαζί με τον μαγικό σύνδεσμο. Μετά πατάμε το On και αφήνουμε τη συσκευή να αναμμένη ώσπου να πραγματοποιηθεί η ευχή. Τόσο απλό.

Πώς δουλεύει: Τα πάντα γύρω μας δονούνται. Αν μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο με διαφορετικά μάτια τότε θα γινόμασταν μάρτυρες ενός τρελού χορού. Τα χρώματα δονούνται σε μια συγκεκριμένη συχνότητα, τα διάφορα υλικά δονούνται σε μια συγκεκριμένη συχνότητα ανάλογα με την πυκνότητα, το χρώμα, τη θερμοκρασία τους... Ακόμα και οι σκέψεις μας παράγουν δονήσεις. Οι σκέψεις δεν είναι τίποτε άλλο από ηλεκτρική ενέργεια ανάμεσα σε νευρώνες μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Μετρήσιμη και υπαρκτή ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό που θέλουμε είναι να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια αυτή που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μας και να την εξωτερικεύσουμε. Αυτό κάνει η συσκευή.

Οπτικοποιώντας την ευχή μας σε ένα απλό φύλλο χαρτί, είτε με κάποιο αυτοσχέδιο sigil, είτε απλά γράφοντάς την, φέρνουμε τις δονήσεις της ευχής μας στην κοινή πραγματικότητα, κοινώς ξεσφηνώνουμε την ευχή από τους νευρώνες του εγκεφάλου μας και της δίνουμε υλική υπόσταση. Ο μαγικός σύνδεσμος συνδέει τις δονήσεις της ευχής με τον “στόχο” της.

Τα δύο φύλλα χαλκού ανάμεσα στα οποία τοποθετούμε τον μαγικό σύνδεσμο και την οπτικοποίηση της ευχής απορροφούν τις δονήσεις αυτές και τις μεταφέρουν στον Ενισχυτή.

Ο Ενισχυτής κάνει αυτό ακριβώς που λέει. Ενισχύει τις ανεπαίσθητες αυτές δονήσεις και τις στέλνει στην κεραία η οποία τις αναμεταδίδει ενισχυμένες.

Οι δονήσεις αυτές μπλέκονται με την πραγματικότητα και της μεταδίδουν την ευχή. Η μηχανή μένει ανοιχτή να μεταδίδει ώσπου η πραγματικότητα να εναρμονίσει τις δονήσεις, κάτι που σημαίνει πραγματοποίηση της ευχής μας.

Και αυτό ήταν. Καλές ευχές.

Erisian of the Year (2011 anniversary edition)

Το 2011 ήταν απροσδόκητα χαοτικό, ακόμα και για εμάς τους Ντισκορντιανούς. Ειδικά πάνω από την Ελλάδα, είναι λες και έχει εγκατασταθεί μόνιμα μια τεράστια δίνη που ρουφάει ενέργεια.

Φυσικά, βρισκόμαστε σε πλεονέκτημα απέναντι στα Ανεριστικά μέλη του είδους μας καθώς μας είναι περισσότερο εύκολο να προσαρμοστούμε στις καινούργιες συνθήκες και να αντισταθούμε στα παντός είδους Βαμπίρ που έχουν ξαμοληθεί. Για την ακρίβεια πολλές φορές αισθανόμαστε right at home που θα έλεγαν και οι Βρετανοί και δεν μπορούμε να κρύψουμε ένα γελάκι, αν και δε θα έπρεπε… But we fuckin’ told you so, you damn cabbages!

–        Έι εσύ! Μην παίζεις με το φαγητό σου! –

Είναι κάτι σαν τις βόλτες με το τρενάκι στο λούνα παρκ. Άλλοι το διασκεδάζουν περισσότερο, άλλοι λιγότερο.

Βέβαια δεν είναι όλο το χάος δημιουργικό, αλλά μπορεί με λίγη (ή και περισσότερη) προσπάθεια να μετασχηματιστεί. Είναι πολύ πιο εύπλαστο από την Τάξη. Θερμοπλαστικό, όπως έλεγε και ο Σάιμον Μουν, όχι Θερμοσκληρικό.

Λοιπόν.

Σεβόμενοι το γεγονός ότι πολλοί από εσάς ακολουθείτε το Γρηγοριανό ημερολόγιο από συνήθεια, και μιας και το 2011 τελειώνει σε ένα μήνα, σκεφτήκαμε ότι είναι κρίμα να περάσει μια τόσο Εριστική χρονιά χωρίς κάποιου είδους Βραβείο.

Για αυτό και αποφασίσαμε να απονείμουμε το βραβείο του «Ερισιανού της Χρονιάς» σε αυτόν που κατάφερε να προωθήσει το Λόγο της Θεάς (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο!

Ο νικητής θα λάβει το βραβείο του και θα ανακηρυχτεί τιμητικό μέλος της Στοάς του Σάπιου Μήλου.

Παρακαλείσθε, όσοι θέλετε, να στείλετε υποψηφιότητες και τον λόγο που τις προτείνετε, όπως επίσης και ιδέες για το βραβείο.

Φυσικά θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα.

Fnord out.

Ιδεολογική αποσύνδεση, 2

Οι ιδέες είναι η πηγή όλης της τεχνολογίας, όλου του πλούτου, τα πάντα στο περιβάλλον γύρω μας αλλάζουν με τη δύναμη του μυαλού.

Υπάρχουν τέσσερις πηγές ιδεών:

•             Η μηχανική σύνδεση, όπως την περιέγραψε ο Παβλόφ (θεωρία εξαρτημένων αντανακλαστικών).
•             Η λογική
•             Ο πειραματισμός
•             Η διαίσθηση

•             Η μηχανική σύνδεση είναι απλή, γρήγορη και πολύ συχνά απαραίτητη για την επιβίωση (πχ – το μάτι της κουζίνας είναι καυτό: μην αγγίζεις το μάτι της κουζίνας).
•             Η λογική μπορεί να ανακαλύψει αν ένα σύστημα ιδεών έχει εσωτερική συνοχή και βάση.
•             Ο πειραματισμός μπορεί να ανακαλύψει αν οι ιδέες είναι πάντα αληθείς, πάντα ψευδείς, ή εν μέρη αληθείς και εν μέρη ψευδείς (πχ – το κρύο μάτι κουζίνας δεν είναι καυτό: είναι ασφαλές να αγγίζεις το κρύο μάτι κουζίνας).
•             ΜΟΝΟ η διαίσθηση μπορεί να παράγει νέες ιδέες και νέες διασυνδέσεις, νέα τεχνολογία και νέο πλούτο.
•             Σημειώστε πως η μηχανική σύνδεση μπορεί να είναι εντελώς υποκειμενική και ψευδής (πχ – ρατσισμός).
•             Η λογική δεν μπορεί, από μόνη της, να ανακαλύψει αν ένα σύστημα με λογική εσωτερική συνέχεια έχει κάποια σχέση με τον αισθητηριακό-υπαρκτό κόσμο.
•             Ο πειραματισμός είναι άσκοπος (αυτός που κάνει το πείραμα δεν ξέρει καν τί είναι αυτό που πρέπει να μετρήσει) αν δεν λάβει κατεύθυνση από τη λογική ή την διαίσθηση.
•             Η διαίσθηση μπορεί να αποδεδειχθεί τελείως λάθος αν δεν ελεγχθεί από την λογική και τον πειραματισμό.

~ Robert Anton Wilson (Illuminati Papers)

Ιδεολογική αποσύνδεση, 1

Ο όρος «αποσύνδεση ιδεών» (dissociation of ideas) επινοήθηκε από τον Γάλλο φιλόσοφο Remy de Gourmont και βασίζεται πάνω στην ανακάλυψη του Παβλώφ πως ο εγκέφαλος συνήθως λειτουργεί με βάση συνδέσεις που έχουν δημιουργηθεί από εκπαίδευση ή συνήθεια. Ο Gourmont προτείνει πως για να γίνει κάποιος πιο συνειδητοποιημένος και ευφυής, πρέπει να εξετάσει όλες τις εγκεφαλικές συνδέσεις και λειτουργίες που βασίζονται στη συνήθεια και να τις αδρανοποιήσει.

Για παράδειγμα, αν συνδέετε μηχανικά την τεχνολογία με κάτι κακό, δοκιμάστε να κάνετε  μια λίστα από δέκα τεχνολογικές εφευρέσεις που η απώλειά τους θα φτώχαινε τη ζωή σας, ξεκινώντας με την τυπογραφία που σας έφερε αυτό το ενδιαφέρον πείραμα (ή το Internet στην περίπτωσή μας). Στη συνέχεια προσθέστε άλλες δέκα. Όταν τελειώσετε, η αντιπάθειά σας για την τεχνολογία θα πρέπει να είναι λιγότερο απόλυτη και πιο εκλογικευμένη.

Από την άλλη, αν ρομποτικά συνδέετε την τεχνολογία με κάτι καλό, τότε κάντε μια παρόμοια λίστα 20 πραγμάτων που θα μπορούσαν πολύ άνετα να μην έχουν εφευρεθεί, ξεκινώντας με την βόμβα υδρογόνου. Η πίστη σας στην τεχνολογία θα πρέπει τότε να είναι περισσότερο συνειδητοποιημένη και λιγότερο μηχανική.

Δοκιμάστε αυτή την άσκηση καθημερινά, βάζοντας στο απόσπασμα διαφορετικές νοητικές συνδέσεις κάθε φορά. Εξ’ άλλου, οι Σούφι λένε πως αν καταφέρετε να ζήσετε δέκα λεπτά χωρίς αυτοματοποιημένες και «εκπαιδευμένες» αντιδράσεις, τότε έχετε αγγίξει τη Διαφώτιση.

~ Robert Anton Wilson (Illuminati Papers)

Η Συνομωσία της εβδομάδας – Τα πειράματα της CIA με LSD

Παλαιότερα, είχαμε ξεκινήσει μια εβδομαδιαία λίστα με συνομωσίες (ή «συνομωσίες»), βασισμένες στο βιβλίο Everything is under control του RAW, την οποία είχαμε σταματήσει, γιατί οι συνθήκες δεν ήταν αρκετά  ώριμες (βλ. Βαριόμασταν).

Τώρα επειδή τα γρανάζια έχουν τεθεί σε κίνηση και το σχέδιο μας προχωράει την επαναφέρουμε. Δε δίνω άλλα στοιχεία, με δεσμεύουν απαράβατοι όρκοι, ο νοών νοείτω, όσοι ήταν να καταλάβουν κατάλαβαν κλπ (βλ. τώρα βρήκαμε χρόνο και πάλι καλά  που το ξαναθυμηθήκαμε, μην παραπονιέστε κιόλας).

Χωρίς λοιπόν να χρονοτριβώ, I hereby present:

Τα πειράματα της CIA με LSD

Το 1953, η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, ξεκίνησε μια σειρά πειραμάτων με LSD (lysergig acid diethylamide), ίσως την πιο ισχυρή ψυχεδελική ουσία γνωστή τότε. Οι έρευνες αυτές με LSD ήταν κομμάτι ενός μεγαλύτερου προγράμματος με την ονομασία MK-ULTRA, το οποίο συμπεριλάμβανε έρευνες (με τη σφραγίδα και την χρηματοδότηση της CIA) στην ύπνωση, το ηλεκτροσόκ, τη λοβοτομή και  αισθητική απομόνωση (sensory deprivation).

Σε μια τέτοια «πειραματική έρευνα» με την ονομασία Επιχείρηση Μεσονύκτια Κορύφωση, η CIA χρησιμοποίησε έναν οίκο ανοχής στο Σαν Φρανσίσκο όπου οι πόρνες έριχναν LSD στο ποτό των πελατών, ενώ πράκτορες παρακολουθούσαν και κατέγραφαν τα αποτελέσματα κρυμμένοι πίσω από  «πειραγμένους» καθρέφτες.

Στο νοσοκομείο αποτοξίνωσης του Lexington, χορηγούσαν στους μαύρους ασθενείς (αλλά όχι σε άλλους), σταθερά αυξανόμενες δόσεις της ψυχεδελικής ουσίας για 75 μέρες, χωρίς φυσικά να το ξέρουν οι ασθενείς.

Μετά από έρευνες του Αμερικανικού Κογκρέσου στη δεκαετία του 70, αποδείχτηκε πως ήταν χιλιάδες οι πολίτες στους οποίους είχε δοθεί LSD χωρίς τη γνώση ή συγκατάθεσή τους, το διάστημα από το 1955 έως το 1958. Τελικά η κυβέρνηση αναγκάστηκε να πληρώσει εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση σε θύματα που είχαν αποκτήσει κάποια μόνιμη βλάβη λόγω των πειραμάτων αυτών, ή στις οικογένειες θυμάτων που είχαν αυτοκτονήσει…