~ Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον, γράφει στο περιοδικό Gnostica για τη φύση της Μαύρης Μαγείας και πως μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν οι «ψυχικές επιθέσεις».
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
Μη φοβάστε τη Μαύρη Μαγεία, του Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον [ ΜΕΡΟΣ Ι ]
~ Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον, γράφει στο περιοδικό Gnostica για τη φύση της Μαύρης Μαγείας και πως μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν οι «ψυχικές επιθέσεις».
Δευτέρα 23 Μαΐου 2011
23/5 Happy Eris Day
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Συνέντευξη με τον Γουίλιαμ Μπάροουζ
Μπάροουζ: Δεν ξέρω προς τα που στοχεύει συνήθως η φαντασία, αλλά τελείως συνειδητά, εγώ αφιερώνω τον εαυτό μου σε αυτό που αποκαλούμε όνειρα. Τί ακριβώς είναι τα όνειρα; Μια συγκεκριμένη επικάλυψη λέξης και εικόνας. Πρόσφατα έκανα αρκετά πειράματα με σημειωματάρια. Θα διαβάσω κάτι στην εφημερίδα που μου θυμίζει κάτι, ή που έχει σχέση με κάτι που έχω γράψει. Θα κόψω την εικόνα ή το άρθρο και θα το κολλήσω στο σημειωματάριο δίπλα από τις λέξεις μου. Ή θα περπατάω στο δρόμο και θα δω ξαφνικά μια σκηνή από τα βιβλία μου και θα την φωτογραφήσω και θα την βάλω στο σημειωματάριο. Ανακάλυψα πως όταν ετοιμάζω μια σελίδα, σχεδόν πάντα θα ονειρευτώ κάτι σχετικό με την σύνδεση της λέξης και της εικόνας. Με άλλες λέξεις, με ενδιαφέρει πολύ το πώς ακριβώς συνδέονται οι λέξεις και οι εικόνες, σε πολύ πολύ λεπτές και πολύπλοκες γραμμές. Κάνω πολλές ασκήσεις σε αυτό που αποκαλώ ταξίδι στο χρόνο, παίρνω συντεταγμένες, όπως κάτι που φωτογράφησα στο τρένο, τί σκριβώς σκεφτόμουν την συγκεκριμένη στιγμή, τί διάβαζα και τί έγραψα. Όλα αυτά για να μπορέσω να δω πόσο απόλυτα μπορώ να προβάλω τον εαυτό μου πίσω σε αυτό το σημείο στο χρόνο.
Μπάροουζ: ΟΧΙ, η πρέζα περιορίζει την συνείδηση. Το μόνο πλεονέκτημα που έδωσε σε εμένα ως συγγραφέα (πέρα από το γεγονός ότι με έφερε σε επαφή με τον υπόκοσμο) μου το έδωσε αφού είχα καταφέρει να την κόψω. Αυτό που θέλω είναι να μάθω περισσότερα για το τί υπάρχει, να κοιτάξω έξω, να καταφέρω μια όλο και πιο συνολική αντίληψη της πραγματικότητας. Ο Μπέκετ θέλει να πάει προς τα μέσα. Πρώτα ήταν σε ένα μπουκάλι και τώρα είναι μέσα στη λάσπη. Εγώ στοχεύω στην αντίθετη κατεύθυνση: προς τα έξω.
Μπάροουζ: Ένας φίλος, ο Brion Gysin, αμερικανός ποιητής και ζωγράφος που έχει ζήσει στην Ευρώπη για τριάντα περίπου χρόνια, ήταν απ’ όσο ξέρω ο πρώτος που έφτιαξε cut ups. Το ποίημα που έγραψε με τη μέθοδο cut up «Minutes to go», έπαιξε στο BBC και στη συνέχεια εκδόθηκε στη μορφή φυλλαδίου. Βρισκόμουν στο Παρίσι το καλοκαίρι του 1960, μετά την κυκλοφορία του Naked Lunch. Ενδιαφέρθηκα πολύ για τις δυνατότητες που προσέφερε η νέα αυτή μέθοδος και άρχισα να πειραματίζομαι κι εγώ. Βέβαια, τώρα που σκέφτομαι, το ποίημα του Έλιοτ με τίτλο «The Waste Land» ήταν το πρώτο μεγάλο κολάζ με cut up και ο Τριστάν Τζαρά έκανε κάτι παρόμοιο επίσης. Ο Ντος Πάσσος χρησιμοποίησε την ίδια ιδέα στο «The Camera Eye» στις ΗΠΑ. Ένιωσα πως ήδη εργαζόμουν προς την ίδια κατεύθυνση, οπότε ήταν μια πολύ μεγάλη αποκάλυψη για μένα όταν το είδα να γίνεται.
Μπάροουζ: Φυσικά, επειδή τα cut up κάνουν προφανή μια ψυχοσωματική διεργασία η οποία συμβαίνει ούτως η άλλως. Κάποιος διαβάζει μια εφημερίδα και το μάτι του ακολουθεί τη στήλη με τον κλασικό Αριστοτελικό τρόπο, μια ιδέα και μια πρόταση τη φορά. Αλλά υποσυνείδητα, διαβάζει τις στήλες και στις δύο πλευρές, έχει και συνείδηση και του ανθρώπου που κάθεται δίπλα του. Αυτό είναι το cut up. Καθόμουν σε ένα εστιατόριο στη Νέα Υόρκη και έτρωγα ένα ντόνατ μαζί με καφέ. Σκεφτόμουν ότι οι άνθρωποι όντως νιώθουν εγκλωβισμένοι στη Νέα Υόρκη, σα να ζουν μέσα σε μια ατέλειωτη σειρά από κουτιά. Κοίταξα έξω από το παράθυρο και είδα ένα μεγάλο όχημα για μεταφορά κουτιών. Αυτό είναι ένα cut up, μια επικάλυψη όσων συμβαίνουν στον εξωτερικό κόσμο και αυτών που σκέφτεσαι. Όταν περπατάω, κάνω μια άσκηση. Λέω από μέσα μου, όταν έφτασα εκεί, είδα αυτή την πινακίδα, σκεφτόμουν αυτή τη σκέψη, και μόλις γυρίσω στο σπίτι θα καθήσω να τα γράψω όλα αυτά. Κάποιο από αυτό το υλικό το χρησιμοποιώ και κάποιο όχι. Έχω κυριολεκτικά χιλιάδες σελίδες από ανεπεξέργαστες σημειώσεις εδώ, και φαντάσου ότι κρατάω και κανονικό ημερολόγιο. Κατά μία έννοια, πρόκειται για ταξίδι στο χρόνο.
Μπάροουζ: Η υπόθεση είχε από πάντα τον χαρακτηριστικό ρόλο του να θέτει τη σκηνοθεσία, να μεταφέρει τους χαρακτήρες από δω εκεί, και αυτό θα συνεχιστεί, αλλά οι νέες τεχνικές, όπως είναι το cut up, θα απαιτούν μεγαλύτερο έυρος συμμετοχής από τον παρατηρητή. Εμπλουτίζει την όλη αισθητική εμπειρία, την διευρύνει.
Τί άλλο; Μισό λεπτό, να συμβουλευτώ το βιβλία με τις συντεταγμένες μου να δω αν υπάρχει κάποιος που ξέχασα να αναφέρω. Κόνραντ, Ρίτσαρντ Χιούζ, επιστημονική φαντασία, αρκετή επιστημονική φαντασία. Ο Έρικ Φρανκ Ράσσελ έχει γράψει κάποια πολύ ενδιαφέροντα βιβλία. Ένα από αυτά είναι το The Star Virus, αμφιβάλλω αν το έχετε ακουστά. Αναπτύσει μια ιδέα αυτών που ονομάζει ως Deadliners, που έχουν αυτό το περίεργο νεκρό βλέμμα. Το διάβασα όταν ήμουν στο Γιβραλτάρ και άρχισα να βρίσκω παντού Deadliners. Μια ιστορία με μια λιμνούλα και έναν εντυπωσιακό κήπο με λουλούδια. Ο πατέρας μου πάντα ενδιαφερόταν πολύ για την κηπουρική. Τετάρτη 20 Απριλίου 2011
Illumination
Indiana Jones: And what did you find, Dad?
Professor Henry Jones: Me? Illumination.
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Οι ασκήσεις του Prometheus Rising – Κεφάλαιο 4
ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ | ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ |
| Θετικό απέναναντι στο σεξ | Περιοριστικό απέναντι στο σεξ |
| Ελευθερία για τις γυναίκες | Περιορισμός της ελευθερίας για τις γυναίκες |
| Οι γυναίκες έχουν υψηλό κύρος | Οι γυναίκες έχουν χαμηλό κύρος |
| Η παρθενια δεν εκτιμάται | Η παρθενία εκτιμάται πολύ |
| Ισότητα | Ιεραρχία |
| Προοδευτικότητα | Συντηρητισμός |
| Εμπιστοσύνη προς της έρευνα | Δυσπιστία προς την έρευνα |
| Αυθορμητισμός | Περιοριστική Εσωστρέφεια |
| Υποτίμηση των σεξουαλικών προτιμήσεων | Αναβάθμιση των σεξουαλικών προτιμήσεων |
| Φόβος της αιμομιξίας | Φόβος της ομοφυλοφυλίας |
| Ηδονισμός | Ασκητισμός |
| Μητέρα Θεά | Πατέρας Θεός |
- Όποτε γνωρίζετε ένα νεαρό αρσενικό ή θηλυκό, ρωτήστε τον εαυτό σας συνειδητά “Αν καταλήγαμε να παλεύουμε, θα μπορούσα να τον/την κερδίσω;”. Στη συνέχεια προσπαθήστε να διακρίνετε πόση από τη συμπεριφορά σας βασίζεται υποσυνείδητα στην ερώτηση και απάντηση της ερώτησης αυτής μέσω προ-λεκτικής γλώσσας του σώματος.
- Γίνετε στουπί στο μεθύσι και χτυπήστε με μανία το τραπέζι φωνάζοντας με δυνατή φωνή πόσο ηλίθιοι είναι όλοι γύρω σας.
- Αγοράστε ένα βιβλίο σχετικά με τον διαλογισμό, προπονηθείτε με δύο δεκαπεντάλεπτες συνεδρίες καθημερινά και μετά επισκεφθείτε κάποιον που καταφέρνει πάντα να σας αναστατώνει και να σας κάνει να πέρνετε αμυντική στάση. Δείτε αν ακόμα μπορούν να πατάνε τα κουμπιά σας.
- Πηγαίνετε να δείτε τα λιοντάρια σε έναν ζωολογικό κήπο. Μελετήστε τα λιοντάρια ώσπου να νιώσετε ότι κατανοήτε το τούνελ πραγματικότητάς τους.
- Νοικιάστε ένα βίντεο με το είδος της κομωδίας που αρέσει στα μικρά παιδιά, όπως το Τρίο Στούτζες, Άμποτ και Κοστέλλο, Χοντρός και Λιγνός κλπ. Παρατηρήστε προσεκτικά και σκεφτείτε που εξυπηρετεί τέτοιου είδους χιούμορ. Αλλά μην ξεχάσετε να γελάσετε κι εσείς.
- Περάστε μια Κυριακή βλέποντας ντοκιμανταίρ με ζώα (άμα μπορείτε και επιτρέπετε στον εαυτό σας να καπνίσει χασίς, τότε κάντε το κι αυτό). Μετά πηγαίντε στο γραφείο σας την επόμενη μέρα και παρατηρήστε την ιεραρχία της αγέλης προσεκτικά, σαν επιστήμονας.
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
QR Code
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
Οι ασκήσεις του Prometheus Rising – Κεφάλαιο 3

Στο κεφάλαιο 3, με τίτλο «Στοματικό Κύκλωμα Βιο-Επιβίωσης», ο Γουίλσον ουσιαστικά μπαίνει στο ψητό της υπόθεσης αρχίζοντας την ανάλυση των 8 Εγκεφαλικών Κυκλωμάτων που ανέπτυξε μαζί με τον Λίρι. Το πρώτο και πιο βασικό κύκλωμα, είναι το κύκλωμα Βιο-Επιβίωσης.
Για την επιβίωση οποιοδήποτε είδους στον πλανήτη, απαιτείται η εγγραφή στον γενετικό του κώδικα ενός πολύ απλού αλλά βασικού προγράμματος με δύο βασικές επιλογές. ΠΗΓΑΙΝΕ ΠΡΟΣ το ασφαλές, το θρεπτικό, ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΟΥ από το απειλητικό και το κυνηγετικό. Τα θηλαστικά συνδέουν το κύκλωμα αυτό με το πρώτο αντικείμενο που θα τους προσφέρει το αίσθημα βιο-επιβίωσης και που συνήθως, είναι κάποιο στήθος, το οποίο προσφέρει την αναγκαία τροφή για την επιβίωση, όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να φροντίσει ο ίδιος τον εαυτό του. Για αυτό και είναι τόσο σημαντικό, γιατί δημιουργεί μια σχέση ουσιαστικής και βιολογικής εξάρτησης που αν κοπεί, ο οργανισμός δε θα καταφέρει να επιβιώσει. Για αυτό επίσης ονομάζεται και Στοματικό, επειδή η τροφή λαμβάνεται από το στόμα.
Ο Γουίλσον συνδέει την Στοματική απόχρωση του πρώτου Κυκλώματος με τις στοματικές συνήθειες των ανθρώπων π.χ.: κάπνισμα, μάσημα τσίχλας, μάσημα νυχιών, πιπίλισμα δαχτύλων, μολυβιών και στυλό και φυσικά το στοματικό σεξ. Στην αρχιτεκτονική υπάρχει μια ιδιαίτερη προτίμηση στις καμπύλες καθότι «ηρεμούν το μάτι». Ακόμα και οι ορειβάτες, υποστηρίζει ο Γουίλσον, υποσυνείδητα προβάλουν τη μορφή του στήθους στις κωνικές κορυφές που προσπαθούν συνεχώς να γαντζώνονται. Επίσης να μην ξεχάσουμε τον συμβολισμό του στήθους σε όλες τις μορφές της τέχνης και της θρησκείας (θυμηθείτε τις απεικονίσεις των θηλυκών θεοτήτων σε όλες τις θρησκείες της αρχαιότητας).
Το Κύκλωμα Βιο-Επιβίωσης είναι προγραμματισμένο από το DNA να ψάχνει για ασφαλείς ζώνες γύρω από τον μητρικό οργανισμό. Αν η μητέρα δεν είναι παρούσα, τότε τη θέση της θα πάρει οτιδήποτε κοντινότερο σε αυτήν. Πραγματικά οτιδήποτε. Μια καμηλοπάρδαλη σε έναν ζωολογικό κήπο είχε εγγράψει ένα τζιπ ως μητρικό οργανισμό και το ακολουθούσε συνέχεια. Μάλιστα όταν ενηλικιώθηκε, προσπάθησε να ζευγαρώσει μαζί του…
Οι ρίζες του κυκλώματος αυτού είναι τόσο βαθιές που επηρεάζουν ολόκληρη την λειτουργία του οργανισμού και μάλιστα εκδηλώνονται και ως σωματικά συμπτώματα. Λειτουργεί αυτόματα, ρομποτικά, υποσυνείδητα, γιατί αν σε κάθε απειλή καθόσουν και σκεφτόσουν τους πιθανούς τρόπους αντίδρασης παραπάνω από μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου, τότε πιθανότατα δε θα είχες επιβιώσει για πολύ. Επίσης λειτουργεί υποσυνείδητα με τρεις τρόπους. Συμβαίνει χωρίς σκέψη. Συμβαίνει πριν την ανάπτυξη του λεκτικού συστήματος, άρα βασίζεται σε συναισθήματα και όχι σε λογική. Και επίσης γίνεται αισθητή ταυτόχρονα σε ολόκληρο το σώμα και κυρίως στο αναπνευστικό σύστημα.Η εγγραφή στο κύκλωμα αυτό γίνεται τυχαία, χωρίς ο οποιοσδήποτε οργανισμός να το έχει επιλέξει και λειτουργεί ρομποτικά, ώσπου ο οργανισμός να είναι ικανός να μετα-προγραμματίσει τον εγκέφαλό του. «Απλά είδα τον εαυτό μου να το κάνει», είναι η απάντηση που δίνει ο στρατιώτης που θα βραβευθεί για ανδρεία, ή θα κατηγορηθεί για λιποψυχία…
Πάνω από το αρχικό αυτό κύκλωμα, πλάθεται και κοινωνικό conditioning που επιτρέπει στον οργανισμό να μεγαλώνει την περίμετρο «ασφάλειάς του» από την μητέρα και να περιλαμβάνει και την οικογένεια, αγέλη, κοινωνία, χώρα κλπ. Πέρα από τον εαυτό του, ο οργανισμός είναι προγραμματισμένος να προστατεύει (αν μπορεί) την επιβίωση του γενικότερου γενετικού υλικού (κάτι που αποτελεί την βάση του αλτρουισμού).
Ο Γουίλσον υποστηρίζει πως με την πρόοδο και την ανάπτυξη του πολιτισμού, έχουν σπάσει οι παραδοσιακοί δεσμοί οικογένειας/φυλής και την θέση της έχει αναλάβει η απρόσωπη οντότητα του Κράτους. Εκεί ψάχνει ο σύγχρονος άνθρωπος να βρει «ασφάλεια» από το συνεχές άγχος της βιολογικής επιβίωσης. Και τον ρόλο της τροφής, έχουν πάρει πλέον τα χρήματα.
Χωρίς χρήματα, ο σύγχρονος άνθρωπος καταλαμβάνεται από άγχος βιολογικής επιβίωσης, καθώς νιώθει πως απειλείται η ίδια του η ζωή. Φανταστείτε αύριο (ή στις 25 Μαρτίου), να κοβόταν η πρόσβασή σας στα «εισιτήρια» επιβίωσης που ονομάζονται χρήματα. Το ίδιο πράγμα ένιωθε παλιότερα κάποιος όταν τον εξοστράκιζε, ή τον απέρριπτε η φυλή του.
Υπάρχει ένα γράφημα του οικονομολόγου C.H. Douglas που δείχνει την άνοδο και πτώση των επιτοκίων από την πτώση του Ναπολέοντα (1812) μέχρι το 1932, και με την ίδια κλίμακα δείχνει την άνοδο και πτώση των αυτοκτονιών στην ίδια περίοδο. Οι δύο καμπύλες ήταν ουσιαστικά πανομοιότυπες. Όταν ανέβαιναν οι τόκοι, ανέβαιναν και οι αυτοκτονίες. Όταν μειώνονταν οι τόκοι, μειώνονταν και οι αυτοκτονίες.Κάτι τέτοιο είναι λογικό και εύκολα αντιληπτό στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης. Ο ελληνικός πληθυσμός πάσχει από τρομερό άγχος βιολογικής επιβίωσης γιατί πεθαίνει η «μητρική» φιγούρα του Κράτους που παράγει τροφή «λεφτά» και βρισκόμαστε μόνοι στο σκοτάδι και στην ανασφάλεια οπότε βάζουμε τα κλάματα…
Σε ολόκληρη τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής, όταν το Κύκλωμα Βιο-Επιβίωσης σημάνει συναγερμό, όλες οι εγκεφαλικές λειτουργίες αναστέλλονται, όλα τα υπόλοιπα κυκλώματα κλείνουν, ώσπου να τακτοποιηθεί ή να «λυθεί» το πρόβλημα με ρεαλιστικό ή συμβολικό τρόπο. Η προηγούμενη πρόταση είναι ύψιστης σημασίας στις τεχνικές πλύσης εγκεφάλου και νοητικού προγραμματισμού. Είναι ο λόγος που πλέον στην Ελλάδα δεν ασχολείται κανένας με τίποτε άλλο πέρα από την οικονομική κατάσταση, τα χρέη, τις αυξήσεις και την αβεβαιότητα του μέλλοντος.
Προτεινόμενα Links:
http://discordiagr.blogspot.com/2007/04/8.html
http://www.scribd.com/doc/46518516/Robert-Anton-Wilson-Prometheus-Rising
http://www.scribd.com/doc/13528221/Timothy-Leary-Neuropolitics
Χωρίς να καθυστερώ παραπάνω, παραθέτω τις ασκήσεις του κεφαλαίου 3:
1. Αποφασίστε να ευχαριστιέστε από δω και πέρα ό,τι έχει να σας δώσει αυτό το πρωτόγονο κύκλωμα. ΠΑΙΞΤΕ με τον εαυτό σας, με τους άλλους και με το περιβάλλον χωρίς ντροπή και αναστολές, σαν ένα νεογέννητο παιδί. Διαλογιστείτε για λίγο πάνω στη φράσης του Χριστού ««Έαν μή στραφήτε καί γένησθε ώς τα παιδία ού μή είσέλθητε είς τήν Βασιλείαν τών Ουρανών»
2. Αφήστε στην άκρη την δίαιτά σας – αν ο εγκέφαλός σας λειτουργεί σωστά, τότε το σώμα σας θα φτάσει την σωστή αναλογία βάρους που του πρέπει. Απολαύστε ένα πραγματικά γλυκό και κρεμώδες επιδόρπιο κάθε εβδομάδα. Οι Διαβητικοί φυσικά θα πρέπει να αγοράσουν αυτό το επιδόρπιο χωρίς ζάχαρη.
3. Νιώστε «ευφορία» (καπνίζοντας μαριχουάνα αν το επιτρέπει το υπερεγώ σας, ή χρησιμοποιώντας Τζίνσενγκ, που είναι νόμιμο παντού και προτείνεται από την ολιστική ιατρική) και μετά πηγαίνετε σε ένα σπα. Απολαύστε ένα καλό κολύμπι, ένα μασάζ και λίγη σάουνα. Επαναλάβετε κάθε εβδομάδα, για την υπόλοιπη ζωή σας.
4. Κάντε μαθήματα Κουνγκ Φου ή Καράτε για τρεις μήνες τουλάχιστον και μετά ξαναδιαβάστε το κεφάλαιο. Θα εκπλαγείτε με το νόημα που θα έχουν αποκτήσει όλες οι προτάσεις.
5. Ξαπλώστε ανάσκελα και αναπνεύστε γρήγορα 20 φορές (κάθε κύκλος εισπνοής/εκπνοής μετράει ως ένα, όχι ως δύο). Αναπνεύστε γρήγορα από το στόμα, κάτι που απαγορεύεται από όλους σχεδόν τους ειδικούς, αλλά αυτό είναι μόνο μια άσκηση και όχι συνεχής πρακτική. Όταν φτάσετε στο 20, τότε σταματήστε και ξεκινήστε να αναπνέετε από την μύτη με τον αργό και ρυθμικό τρόπο που προτείνουν οι γιόγκι 20 φορές. Τότε ξαναρχίστε να αναπνέετε γρήγορα μετρώντας πάλι ως το 20. Μετά ξεκινήστε πάλι να αναπνέετε αργά και ρυθμικά. Αυτή η τεχνική ονομάζεται στην Ταντρική Γιόγκα ως η «ανάσα της φωτιάς». Τα αποτελέσματα είναι πολύ διασκεδαστικά και διαφωτιστικά. Δοκιμάστε το!
6. Επισκεφτείτε ένα ενυδρείο και παρατηρήστε πολύ προσεκτικά. Προσπαθήστε να δείτε το σύστημα βιο-επιβίωσης σε λειτουργία στα ψάρια και να αναγνωρίσετε πώς έχει λειτουργήσει το κύκλωμα αυτό κατά τη διάρκεια της ζωής σας.
7. Αν δεν έχετε κάποιο μωρό πρόχειρο, παίξτε με το μωρό κάποιου άλλου για μια ώρα. Μετά ξαναδιαβάστε το κεφάλαιο.
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
Ιλλουμινατικές Σκηνοθεσίες
Alejandro Jodorowsky
Φέτος αναμένεται η νέα του ταινία, sequel του 'αποκρυφιστικού και υπερβατικού γουέστερν' (sic) El Topo, Abel Cain ( Sons of El Topo). Ένα μικρό αντιπροσωπευτικό δείγμα για όσους απορείτε για το πως σκηνοθετούν οι Πεφωτισμένοι...
ή μήπως ανήκει στους Ερισιανούς;
Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011
Οι ασκήσεις του Prometheus Rising - Κεφάλαιο 2
Το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου ονομάζεται Hardware & Software : Ο Εγκέφαλος και τα Προγράμματά του.Έχει Hardware. Σαφές αυτό το κομμάτι πιστεύω. Όπως τα απλά PC έχουν το κουτί, την μητρική, τον σκληρό και τον επεξεργαστή, έτσι και ο εγκέγαλος έχει το κρανίο, το μυαλό, αυτή την κολλώδη ουσία που δε ξέρω πως την λένε και βαριέμαι να ψάξω, τους νευρώνες, τους νευροδιαβιβαστές κλπκλπ.
Έχει Software. Όπως και τα απλά PC έχουν τα προγράμματά τους, έτσι και ο εγκέφαλος έχει τα αντίστοιχά του. Συγκεκριμένα ο Γουίλσον χωρίζει τα εγκεφαλικά προγράμματα σε 4 κατηγορίες.
- Γενετικά Επιβεβλημένα προγράμματα (Genetic Imperatives). Τα ονομάζουμε ένστικτα, είναι εμφυτευμένα στον εγκέφαλο από αρχής. Στα PC τα ονομάζουμε BIOS (Basic Input Output System).
- Imprints (Σημάδια, Αποτυπώματα, Σφραγίδες). Αυτά είναι πάνω κάτω εμφυτευμένα προγράμματα που έχουν σφραγίστεί πάνω στον εγκέφαλο όταν αυτός βρίσκεται σε ειδικές ευάλωτες καταστάσεις (πρώτα σεξουαλικά ερεθίσματα, κατάσταση απόλυτου τρόμου, εκστατικής ευτυχίας, ύπνωση κ.α.). Αυτές οι "σφραγίδες" αποτελούν τα σταθερά και μη διαπραγματεύσιμα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μας. Από την πληθώρα προγραμμάτων, τα Imprints θέτουν τα όρια, τις παραμέτρους και τις περιμέτρους αυτού που ονομάζουμε Εγώ. Στα PC τα ονομάζουμε Λειτουργικό Σύστημα.
- Conditioning: προγράμματα που χτίζονται και στηρίζονται πάνω στα Imprints. Είναι πιο χαλαρής μορφής και είναι σχετικά εύκολο να αλλάξουν. Στα PC τα ονομάζουμε απλά προγράμματα.
- Μάθηση. Τα προγράμματα που βασίζονται στη μάθηση είναι ακόμα πιο χαλαρά και έυπλαστα από το conditioning. Στα PC τα ονομάζουμε απλά αρχεία.
Πάλι το παράκανα στο μπλα μπλα, οπότε ορίστε οι ασκήσεις:
- Αν δεν έχετε ήδη, τότε τρέξτε και αγοράστε ένα PC. Μετά ξαναδιαβάστε το κεφάλαιο. (περιττό για τους αναγνώστες του μπλογκ για ευνόητους λόγους)
- Για να καταλάβετε τί είναι το software και το hardware (στον ενθρώπινο εγκέφαλο), κάντε τον παρακάτω διαλογισμό: Καθίστε σε ένα δωμάτιο όπου δε θα σας ενοχλήσει κανείς για μισή ώρα και αρχίστε να σκέφτεστε, "Κάθομαι σ'αυτό το δωμάτιο και κάνω αυτή την άσκηση επειδή..." και κάντε μια λίστε από τις "αιτίες" που μπορείτε να σκεφτείτε. Για παράδειγμα: Κάνετε αυτή την άσκηση γιατί προφανώς, κάπου την διαβάσατε. Ίσως σε ένα βιβλίο. Γιατί αγοράσατε αυτό το βιβλίο; Σας το σύστησε κάποιος; Πώς μπήκε στη ζωή σας αυτός ο κάποιος; Αν το αγοράσατε τυχαία σε ένα μαγαζί, τότε πώς βρεθήκατε σε αυτό το μαγαζί εκείνη τη μέρα; Γιατί διαβάζετε τέτοιου είδους βιβλία; Τί σας έκανε να ενδιαφερθείτε σε αυτούς τους συγκεκριμένους τομείς; Ποιος είναι υπεύθυνος που ενδιαφέρεστε και πόσο καιρό πριν αρχίσατε; Υπάρχουν κάποιοι παράγοντες στην παιδική σας ηλικία που σας έπσρωξαν να ενδιαφερθείτε αργότερα με αυτά τα θέματα; Γιατί κάνετε αυτή την άσκηση σε αυτό το συγκεκριμένο δωμάτιο και όχι σε κάποιο άλλο; Γιατί αγοράσατε ή νοικιάσατε αυτό το σπίτι και όχι κάποιο άλλο; Γιατί βρίσκεστε σε αυτή την πόλη και όχι σε κάποια άλλη; Γιατί σε αυτή την ήπειρο και όχι σε κάποια άλλη; Γιατί είστε γενικά εδώ; Πώς γνωρίστηκαν οι γονείς σας; Αποφάσισαν συνειδητά να αποκτήσουν παιδί, αν ξέρετε, ή μήπως είστε ένα ατύχημα; Σε ποιες πόλεις γεννήθηκαν; Αν γεννήθηκαν σε διαφορετικές πόλεις, γιατί μετακινήθηκαν στο χωροχρόνο έτσι ώστε να διασταυρωθούν οι πορείες τους;
- Επαναλάβετε την άσκηση αυτή κάποιες μέρες μετά, προσπαθώντας να ρωτήσετε και να απαντήσετε πενήντα ερωτήσεις που δε σκεφτήκατε την πρώτη φορά. Σημειώστε ότι ποτέ δεν μπορείτε να ρωτήσετε όλες τις πιθανές ερωτήσεις. Αποφύγετε όλες τις μεταφυσικές υποθέσεις (πχ, κάρμα, μεταμψύχωση, μοίρα κλπ). Το αποτέλεσμα της άσκησης αυτής είναι αρκετά ξεφεύγα ακόμα και χωρίς να εισάγετε "αποκρυφιστικές" θεωρίες μέσα και θα σας εκπλήξει ακόμα περισσότερο αν αποφύγετε προσεκτικά τέτοιες μεταφυισικές υποθέσεις.
- Πάρτε στο χέρι σας ένα απλό αντικείμενο που βρίσκεται σπίτι σας. Ένα κουτάλι, ένα στυλό, ένα φλυτζάνι κλπ. Κάντε την ίδια άσκηση με πριν - γιατί βρίσκεται εδώ; Ποιος το ανακάλυψε; Πώς έφτασε η εφεύρεσή του σε αυτή την ήπειρο; Ποιος το κατασκεύασε; Γιατί κατασκευάζουν αυτό το συγκεκριμένο αντικείμενο και όχι ας πούμε κλουβιά; Γιατί έγιναν κατασκευαστές αντί για μουσικοί; Γιατί το αγόρασες; Γιατί διάλεξες αυτό το συγκεκριμένο αντικείμενο, από όλα τα αντικείμενα του σπιτιού σου για αυτή την άσκηση;
ΕΙΣΑΙ ΤΟ HARDWARE
Ή ΤΟ SOFTWARE?
H ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ?
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
F.U.C.K.U.P.
Ο γιγαντιαίος υπολογιστής του Χάγκμπαρντ Σελίν, F.U.C.K.U.P. – First Universal Cybernetic- Kinetic-Ultramicro-Programmer -, ήταν μια πολύ εξελιγμένη μορφή του κλασικού αυτοπρογραμματιζόμενου μηχανήματος με αλγοριθμική λογική της εποχής. Το όνομά του ήταν κομμάτι του ιδιότροπου χιούμορ του. Αυτό που έκανε τον F.U.C.K.U.P. πραγματικά μοναδικό ήταν μια προγραμματισμένη στοχαστική διεργασία που του επέτρεπε να ‘ρίχνει’ εξάγραμμα του Ι Τσινγκ, ερμηνεύοντας ένα τυχαίο ανοιχτό κύκλωμα ως διακεκομμένη ‘γιν’ γραμμή και ένα τυχαίο κλειστό κύκλωμα ως γεμάτη ‘γιανγκ’ γραμμή ώσπου να σχηματιστούν 6 τέτοιες ‘γραμμές’. Στη συνέχεια ανέτρεχε στη μνημονική βάση του όπου βρισκόταν αποθηκευμένη ολόκληρη η παράδοση της ερμηνείας του Ι Τσινγκ και μετά τη διασταύρωνε με τα τρέχοντα δεδομένα από τις ημερήσιες πολιτικές, οικονομικές, μετεωρολογικές, αστρολογικές, αστρονομικές, και τεχνολογικές ιδιομορφίες, προσφέροντας έτσι μια ερμηνεία του χρησμού, που σύμφωνα με τον Χάγκμπαρντ, συνδύαζε την αφρόκρεμα επιστημονικών και αποκρυφιστικών μεθόδων για την επισήμανση επερχόμενων τάσεων. Στις 13 Μαρτίου, η στοχαστική διεργασία έδωσε αυτόματα το εξάγραμμο 23, «Απόσχιση».[1]
Ο F.U.C.K.U.P. ερμήνευσε:
Ο παραδοσιακά άτυχος αυτός οιωνός εμφανίστηκε στους επιστήμονες-ιερείς της Ατλαντίδας λίγο πριν την καταστροφή της ηπείρου τους και είναι συνδεδεμένος γενικά με τον θάνατο από νερό. Άλλες δονήσεις το συνδέουν με σεισμούς, τυφώνες και παρόμοιες καταστροφές, όπως και με αρρώστιες, σήψη και νοσηρότητα.
Ο πρώτος συσχετισμός είναι με την ανισορροπία μεταξύ της τεχνολογικής προόδου και της πολιτικής κατάπτωσης, που λαμβάνει χώρα πλανητικά σε όλο και αυξανόμενα επίπεδα κινδύνου από το 1914 και ιδιαίτερα από το 1964. Η Απόσχιση είναι ουσιαστικά ο σχιζοειδής και σχισματικός τρόπος που κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα οι δικηγόροι-πολιτικοί, στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν μια παγκόσμια τεχνολογία τους μηχανισμούς της οποίας δεν μπορούν να κατανοήσουν λόγω έλλειψης παιδείας, ενώ διαταράσσουν το πλανητικό γκεστάλτ χωρίζοντας τον πλανήτη σε απαρχαιωμένα έθνη-κράτη που ανήκουν στην εποχή της Αναγέννησης.
Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος είναι προ των πυλών και λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη στον χημικό και βιολογικό πόλεμο σε συνδυασμό με τις δονήσεις αρρώστιας του Εξαγράμμου 23, η εξάπλωση επιδημίας και η εξαπόλυση αερίου νεύρων είναι τόσο πιθανή όσο το πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Γενική πρόγνωση: τεράστιος αριθμός νεκρών.
Υπάρχει μια μικρή ελπίδα για να αποφευχθεί το αναδυόμενο μοτίβο με ταχεία δράση σωστής φύσης. Η πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο είναι 0.17 ± 0.05.
Κανένα Φταίξιμο.[2]
[1] Στα βιβλία Ι Τσινγκ που έχω δει στα ελληνικά το εξάγραμμο 23 εμφανίζεται ως Απόσχιση, Απώλεια και Απογύμνωση. Το Breaking Apart του πρωτότυπου είναι μια αγγλική απόδοση του κινέζικου ιδεογράμματος.
[2] Και πάλι στο πρωτότυπο παραθέτει κείμενο που εμφανίζεται στο εξάγραμμο 23 του Ι Τσινγκ (No Blame). Στα ελληνικά το έχω δει ως «Κανένα ψεγάδι» και «Κανένα φταίξιμο»
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
IN MEMORIAM - Robert Anton Wilson
Χαρωπές σκέψεις σχετικά με το Θάνατο
Ο Γουέιβι Γκρέιβι μου είπε μια φορά για έναν τύπο που ρώτησε έναν Δάσκαλο Ζεν, «Τι συμβαίνει μετά το θάνατο;»
Ο Δάσκαλος απάντησε, «Δεν ξέρω».
«Μα είσαι Δάσκαλος Ζεν!»
«Ναι», απάντησε αυτός, «αλλά δεν είμαι νεκρός Δάσκαλος Ζεν».
Δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτό που φοβούνται περισσότερο οι άνθρωποι σχετικά με το θάνατο – αν και φυσικά βλέπω λόγους να φοβούνται την διαδικασία του θανάτου.
Το να πεθαίνεις περιλαμβάνει πολλές φορές πολύ και παρατεταμένο πόνο, και τουλάχιστον σ’ αυτή τη χώρα μπορεί να πάρει τις οικονομίες μιας ζωής και να τις καταθέσει ευλαβικά στους τραπεζικούς λογαριασμούς του Συστήματος Υγείας. Και οι δύο περιπτώσεις είναι εξίσου τρομακτικές, ειδικά αν ήλπιζες να αφήσεις μία κάποια κληρονομιά στα παιδιά σου.
Αν και κάποιος μπορεί να αποφύγει αυτές τις ανεπιθύμητες καταστάσεις με το να μετακομίσει σε μια χώρα με ένα εθνικό σύστημα πρόνοιας και με νομική βοήθεια αν θελήσεις να τελειώσεις την ζωή σου αλλά έχεις φτάσει σε μια κατάσταση που να μην μπορείς να το κάνεις ο ίδιος. Προσωπικά, σκοπεύω να μετακομίσω στην Ολλανδία αν τελικά δεν μπορέσω να αποφύγω έναν βασανιστικό και ακριβό θάνατο. Οι ιατρικοί κλέφτες έχουν πάρει αρκετά λεφτά ήδη από μένα. Αρνούμαι να τους πλουτίσω κι άλλο όπως θα φεύγω.
Αλλά σχετικά με το θάνατο, και οτιδήποτε συμβαίνει (αν συμβαίνει κάτι) μετά τον θάνατο, δε βρίσκω κάποιο λόγο ανησυχίας.
Ας δούμε με τη σειρά τις εναλλακτικές:
Οι περισσότεροι άνθρωποι κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας έχουν πιστέψει πως μετά τον θάνατο έρχεται μια αναγέννηση (μετενσάρκωση). Νομίζω πως οι περισσότεροι άνθρωποι ανά τον κόσμο, ακόμα το πιστεύουν αυτό. Αν ξαναγεννηθώ σαν μια κατσαρίδα, σκοπεύω να κρυφτώ κοντά στο κομπιούτερ κάποιου και να γράφω ποιήματα στο πληκτρολόγιο τα βράδια σαν τον Άρτσυ, την διάσημη κατσαρίδα που άφηνε τους στίχους της στην γραφομηχανή του Don Marquis. Αν ξαναγεννηθώ σαν άνθρωπος, μπορεί να γνωρίσω ξανά την γυναίκα μου την Αρλέν και να την αγαπήσω ξανά και να την ξαναπαντρευτώ. Μια χαρά μου ακούγεται κάτι τέτοιο.
Άλλες μετενσαρκώσεις, όπως για παράδειγμα ως δέντρο, ή ως μια γαλάζια φάλαινα, φαίνονται κι αυτές περισσότερο διασκεδαστικές (και εκπαιδευτικές), παρά τρομακτικές.
Δυστυχώς, δεν έχω κάποιο καλό λόγο για να πιστεύω στην μετενσάρκωση, αν και ίσως να το ήθελα. Την περιλαμβάνω μόνο για χάρη της πληρότητας.
Μια δυσοίωνη φήμη, ευρέως διαδεδομένη στο Δυτικό Κόσμο, λέει πως μετά το θάνατο πηγαίνουμε σε ένα μέρος που λέγεται παράδεισος. Από όλες τις περιγραφές που έχω διαβάσει, μου ακούγεται πραγματικά απαίσιο. Ο πληθυσμός του αποτελείται αποκλειστικά από κάτι Χριστιανούς. Οι Ειδικοί του Παραδείσου διαφωνούν για το ποια ακριβώς ομάδα Χριστιανών θα αποτελεί τον πληθυσμό αυτό, αλλά σχεδόν πάντα πιστεύουν πως είναι η δική τους. Το να περάσω όλη την αιωνιότητα δίπλα σε τόσο υπερφίαλους ανθρώπους μου φαίνεται αβάσταχτο, αλλά ευτυχώς δεν είμαι Χριστιανός οπότε δε θα εγκλωβιστώ σε ένα τόσο βαρετό μέρος.
Μια ακόμα πιο δυσοίωνη φήμη εμφανίζεται στον ύμνο των Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών:
Αν ο Στρατός και το Ναυτικό
Κοιτούσαν ποτέ τον Παράδεισο
Θα έβλεπαν πως οι δρόμοι φρουρούνται
Από τους Αμερικανούς Πεζοναύτες
Ένα μέρος όπου όλοι οι δρόμοι φρουρούνται από Πεζοναύτες μου ακούγεται μια αρκετά σκληρή και αστυνομοκρατούμενη πολιτεία, ειδικά αν κυβερνάται από Χριστιανούς και σίγουρα δε θέλω να πάω εκεί ούτε καν για επίσκεψη. Δε θα το ευχόμουν ούτε καν στον χειρότερο εχθρό μου, αν είχα κάποιον. (Κάποιοι άνθρωποι με μισούν για τα βιβλία που γράφω, αλλά αρνούμαι να τους μισήσω κι εγώ, οπότε δε μετράνε σαν εχθροί).
Ευτυχώς όμως δεν πληρώ τις προϋποθέσεις για είσοδο στον Παράδεισο, με όλες τις άρπες του και τους φανατικούς Χριστιανούς του και τον στρατιωτικό νόμο των Πεζοναυτών. Μια εξίσου τρομακτική ιδέα που βασανίζει χιλιάδες, λέει πως κάποιοι από μας θα καταλήξουν σε ένα μέρος που ονομάζεται Κόλαση, όπου θα υποφέρουμε αιώνια βασανιστήρια. Κάτι τέτοιο δε με φοβίζει, επειδή όταν προσπαθώ να φανταστώ ένα Μυαλό να κατευθύνει το σύμπαν , δε μπορώ να φανταστώ αυτό το μυαλό, που πολλοί το ονομάζουν «Θεό», να είναι τρελό.
Δηλαδή πραγματικά ρε παιδιά, συγκρίνετε τον «Θεό» αυτό με τα χειρότερα τέρατα που μπορείτε να σκεφτείτε – τον Αδόλφο Χίτλερ, τον Τζο Στάλιν, τέτοιου είδους τέρατα. Το περισσότερο που κάνανε ήταν να σκοτώνουν κόσμο. Ακόμα και ο Ντε Σαντ, στα σαδομαζοχιστικά βιβλία του, δεν μίλησε ποτέ για αιώνιο μαρτύριο. Η ιδέα πως ο Νους της Δημιουργίας (αν υπάρχει κάτι τέτοιο), θέλει να βασανίζει κάποια από τα δημιουργήματά του για αμέτρητες αιωνιότητες μου φαίνεται υπερβολικά εξωφρενική για να την πάρω στα σοβαρά.
Ένα τόσο διαταραγμένο μυαλό δε θα μπορούσε να φτιάξει ούτε μια καλύβα από λάσπη, πόσο μάλλον το περίπλοκο μαθηματικό σύμπαν γύρω μας.
Αν όντως υπήρχε ένας τέτοιος τερατώδης Θεός, τότε η νηφάλια αντίδραση θα ήταν η Βουδιστική αρετή της συμπόνιας. Φαίνεται να είναι άρρωστος, οπότε μην παραδίνεστε στο Μίσος: Προσπάθηστε να τον κατανοήσετε και να τον συγχωρήσετε. Ίσως κάποια μέρα να καταλάβει το λάθος Του. (Γράφω «Του» αντί του πιο διαδεδομένου «του/της» επειδή μόνο αρσενικοί θεοί φαίνεται να έχουν επινοήσει τις Κολάσεις. Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε μία Θεά που να έχει δημιουργήσει Κόλαση για όσους την δυσαρεστούσαν).
Ένα τέταρτο εναλλακτικό σενάριο περιλαμβάνει την ένωση με το «Θεό». Αυτή η ιδέα που φαίνεται να έχει την απαρχή της στον Ινδουισμό είναι πολύ διαδεδομένη στους Νεοεποχίτες.
Δε βλέπω κάτι τρομακτικό εδώ. Για την ακρίβεια υποθέτω πως θα το ευχαριστιόμουν, βασιζόμενος πάνω σε προηγούμενες εμπειρίες όπου έγινε μια τέτοια ένωση, όπως για παράδειγμα με το LSD. Ένα αιώνιο τριπάκι όπου ολόκληρο το σύμπαν είναι το σώμα σου: ποιος θα φοβόταν κάτι τέτοιο (εκτός από τους Ρεπουμπλικανούς);
Το πέμπτο, και απ’ όσο ξέρω, το λιγότερο διαδεδομένο σενάριο λέει πως μετά το θάνατο επέρχεται η πλήρης και ολοκληρωτική λήθη. Αυτό το σενάριο έχει τρομοκρατήσει και εξοργίσει πολλούς ευφυής συγγραφείς (για παράδειγμα ο Μπέρτραντ Ράσσελ και ο Ζαν Πολ Σαρτρ που μισούσαν τη μετά θάνατο ζωή επειδή δεν υπήρχε, όπως και παρέμεναν μόνιμα τσαντισμένοι με τον «Θεό» επειδή δεν υπήρχε). Λυπάμαι. Δε μου φαίνεται καθόλου τρομακτικό σαν πιθανότητα. Αν βυθιζόμουν στη λήθη, δε θα το ήξερα (ο ορισμός της λήθης). Πώς μπορείς να φοβάσαι κάτι που δεν μπορείς να βιώσεις;
Επίσης, λήθη σημαίνει και ελευθερία από «όλα τα άσχημα τα οποία κληρονομεί η σάρκα», από τις πληγές μέχρι τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένων και των άσχημων κριτικών στα βιβλία μου.
Το να ζεις στη Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες φαίνεται να είναι πολύ χειρότερο από το να μη ζεις μέσα στη λήθη.
Αν και έχω κάποιες απόψεις, ή διαισθήσεις, δεν έχω κάποιο δόγμα σχετικά με το τι συμβαίνει μετά θάνατον. Καμία όμως από τις εναλλακτικές δεν φαίνεται ιδιαίτερα δυσάρεστη, εκτός από αυτές που είναι υπερβολικά εξωφρενικές για να τις πάρω στα σοβαρά.
Όπως έγραψε κάποτε και ένας Ρωμαίος:
Τίποτα να σε κρατήσει στη ζωή.
Τίποτα να φοβηθείς στο θάνατο.
~ Τα παραπάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Robert Anton Wilson - Email to the Universe







